pagina 5

 

Bandit

 

27 februari 2009

 

Ruim een jaar geleden kwam Bandit ongelukkig ten val waarbij hij een

hersenbeschadiging opliep. Een week lang zweefde hij op het randje van de dood.

Maar dankzij z'n enorme overlevingsdrang en de gigantische inzet

van z'n mensen wist hij er weer bovenop te krabbelen.

Het werd een zwaar jaar wat in het teken van de revalidatie stond.

Heden ten dage is hij weer "alive and kicking" . Reden voor ons om gewapend met

fotocamera in de auto te stappen en hem een bezoekje te brengen.

 
 

 
 

Uiterlijk zie je niets vreemds aan hem. Hij is uitgegroeid

tot een enorme grote en stevige kater met een volle vacht, diepwarm van kleur.

Echt een schitterend dier om te zien.

 

We werden vrolijk en nieuwsgierig begroet door een stel kattenbeesten.

 

Wat hebben jullie voor ons meegebracht?

Voor iets lekkers komen we wel overeind!

 

 

Schorrie is een heel lieve abessijn kater en ik denk voor Bandit van onschatbare

waarde als ondersteuning voor z'n herstel. Schorrie was degene die voor hem "zorgde" 

toen hij dat zelf niet kon; hij nam de wasbeurten voor z'n rekening, bood hem een warm

lijfje om tegen aan te kruipen en leerde hem weer wat het is om een Somali te zijn.

Bandit is al een heel eind gekomen maar na enige observatie valt het verschil toch op

tussen beide katten. Ze behoren tot het zelfde ras maar Schorrie beweegt sneller,

is actiever en ondeugender.

 

 

Hij gaf een kleine demonstratie door razendsnel in het bovenste keukenkastje te

springen met een blik van "kijk mij nou" .

Tja, dat is iets wat Bandit waarschijnlijk nooit meer zal kunnen.

Hoog springen zit er niet meer in omdat hij dat niet kan inschatten.

Het vermoeden bestaat dat hij geen diepte meer ziet, iets wat ook blijkt uit het

feit dat hij b.v. z'n drinkbakje totaal over het hoofd ziet.

Groot gemis is dat het ronkmachientje nooit meer is gaan werken

waardoor de indruk wordt verkregen dat hij geen affectie meer ten toon

kan spreiden. Dat wil niet zeggen dat hij het niet naar z'n zin heeft maar op de

een of andere manier komt die prikkel niet meer door en als mens mis je

dan de bevestiging van aanhankelijkheid.

 

Maar wat hij wel kan is op de bank springen, spelen met de andere katten,

samen in de vensterbank naar de vogeltjes kijken, genieten van lekker eten,

de trap op en af rennen op momenten dat hij last heeft van

"somalikolder" net zoals elke andere somali dat regelmatig heeft.

En tot grote blijdschap is ook het kattenbakgebruik helemaal onder controle

 

Er is dus voldoende om dankbaar voor te zijn en elke kleine

verbetering/vooruitgang is er een om trots op te zijn.

Ik ben er van overtuigd dat Bandit ondanks alles een leuk "kats" bestaantje heeft,

maar dat neemt niet weg dat z'n mensen met enige weemoed wel eens terug kunnen

verlangen naar de "oude" ondeugende en ondernemende Bandit van voorheen.

 

Bengaal Marley met de mooie ogen

vriendjes!

 

ondeugende Schorrie

 
 

staatsieportret van Bandit

 

Een echte bandiet is hij misschien niet (meer) maar wel is hij een vechter gebleken.

Hij heeft geknokt voor z'n leven en geniet nog elke dag van wat hij bereikt heeft.

Maaike en Frederik hebben ook nooit opgegeven en bleven er in geloven.

Het was soms moeilijk maar het resultaat mag er wezen.

Chapeau!

 
 

9 maart

 

Kort na ons bezoek gebeurden er een aantal dingen waarvan ik

 kippenvel kreeg toen ik het hoorde.

Hij werd n.l. ineens een stuk actiever en kon hij tot voor kort (na heel veel trainen) niet

hoger komen dan de eerst etage in de klimpaal, nu zit hij om de haverklap helemaal bovenin.

Maar het kan nog sterker; hij werd betrapt boven op de kast!

Hoe hij het doet is nog niet duidelijk maar waarschijnlijk springt hij er op via het

bovenste mandje van de krabpaal. Maar dat is nog niet alles.....

Een jaar lang dronk hij niet zelfstandig en kreeg water toegediend uit een spuitje

en nu voor het eerst stond hij uit zichzelf water te lebberen uit de grote drinkbak.

Is het niet geweldig?  Wij vinden dit het mooiste bericht sinds tijden.

 

 

7 juni 2009

 

Begin mei kreeg Bandit onverwacht een inzinking. Van de één op de andere dag

had hij hoge koorts en iets wat nog het meest leek op epileptische aanvallen.

Doodeng om mee te maken en bijzonder zorgelijk.

Meteen werd hij opgenomen bij de dierenarts; kreeg een infuus tegen uitdroging (vanwege

de koorts) en medicatie om verdere aanvallen te voorkomen.

 Na twee dagen leek alles weer onder controle en was het vol spanning

afwachten op de uitslagen van het bloedonderzoek.

In eerste instantie kwam daar niets bruikbaar uit. De koorts was op z'n retour,

de epileptische aanvallen bleven uit en Bandit mocht weer naar huis.

Er was echter ook nog wat op kweek gezet en daaruit bleek dat hij toch iets onder de

leden had: n.l. toxoplasmose! Tja hoe kom je daar nu aan?

Heel veel mensen en dieren dragen het bij zich zonder daar ooit ziek van te

worden. Het is dan ook de vraag of dit de koorts of de epilepsie heeft kunnen veroorzaken.

Fijt blijft dat Bandit nu eenmaal ruim een jaar geleden 'n hersentrauma heeft opgelopen

en niemand kan vertellen wat het effect daarvan is op zijn gesteldheid.

 

We zijn inmiddels weer een maand verder. Hij krijgt nog steeds medicijnen

tegen toxoplasmose en epilepsie en het gaat uitstekend met hem.

Z'n mensen spreken weer van een wondertje. Ik vraag me af aan het hoeveelste

leventje hij bezig is. Katten hebben er negen zeggen ze wel eens. Van mij mag hij ze allemaal

gebruiken maar dan a.u.b. niet te snel opeenvolgend!

 

Op 31 mei vierde hij z'n tweede verjaardag en ter gelegenheid daarvan kregen

we deze schitterende foto toegestuurd.

 

 

Voorlopig zijn de zorgen even afgewend. Hij heeft gelukkig geen stap terug gedaan,

zoals je misschien zou kunnen verwachten na het gebeuren. Hij drinkt nog steeds

zelfstandig uit de waterbak en misschien is het wel zo dat hij er zelfs een ietsie pietsie

op vooruit is gegaan. Het meest opvallend is wel dat hij meer geluid produceert dan voorheen.

Voor z'n mensen was het wennen want ze horen hem regelmatig miauwen. Ze springen

dan ongerust op om te kijken wat er loos is en dan blijkt hij gewoon druk aan het

spelen te zijn met abessijn vriendje Schorrie.

Bengaalse vriend Marley vertrouwd deze wending niet helemaal en

neemt er nog enige afstand van.

 

 
 
 

             1 2 3 4