9 april 2005
 
         Afgelopen week toch 'n beetje in spanning gezeten in
 afwachting van Cloë's  PK-Def test.
 Vandaag kwam het verlossende bericht uit Duitsland binnen:
Ze is vrij van verklaard.
 
 Blij nieuws want dat geeft weer meer mogelijkheden bij
 de keuze van de dekkater.
 We hebben al rond gekeken voor 'n geschikte partner maar er is
 in dit land 'n schrijnend tekort aan Somali dekkaters dus de keuze
 is beperkt, maar na diverse overwegingen is de keus gevallen op
 'n knappe jonge wildkleur.
 
 Onze kleine meid is wel toe aan wat romantiek want ze is op het
 moment heftiger krols dan ooit tevoren - ze is zelfs gaan sproeien -  
 en gedraagt zich als 'n lellebel tegenover onze kastraat.
 Soms is hij haar ter wille alleen dat zet natuurlijk geen zoden
 aan de dijk. Maar ja zo heeft die jongen ook nog eens 'n lolletje!
 Jammer voor haar en ons zal ze nog moeten wachten tot de
 volgende krolsheid want we hebben evenals de kater nog een  show te gaan.
 

 
                          

  20 april

 
       Naar de orthopedisch specialist in Utrecht geweest voor de PL
test van Cloë en ook Zuma meegenomen omdat het ons
 de laatste tijd was opgevallen dat Zuma 'n enkele
 keer hinkelde met z'n linker achterpoot om het daarna even 
 "uit te schudden", vervolgens stuift hij met vliegende vaart weer vrolijk
 verder maar we vertrouwden het toch niet helemaal.
 We kregen te horen waar we al bang voor waren: Patella Luxatie.
   Gelukkig graad 1.(loopt tot 4 in het ergste geval) Dit houdt in dat bij extreme
 belasting/beweging de knie gaat verschuiven en dat hoort natuurlijk niet.
 Zijn beide ouders, z'n zoon en de moeder daarvan zijn goed
 getest dus om de kleinkinderen hoeven we ons niet direct druk
 te maken, maar het is toch iets om in het achterhoofd te houden
 met e.t. fokplannen daar er tot nu toe niet wetenschappelijk is
  vastgesteld dat het niet erfelijk zou zijn.
Het kan echter ook veroorzaakt zijn door een trauma want
soms haalt hij rare streken uit; zo zag ik hem pas nog
balanceren op het wasrekje in het trapgat.
En verkeerde beweging en het kan gebeurt zijn.
 En nu maar hopen dat hij er niet te veel last van krijgt en
 operatief ingrijpen niet nodig is.
 
Cloë's knietjes waren overigens perfect.

Ze kan door naar de volgende ronde.

      24  april

 
           Voor de laatste keer naar show met deze twee katten.
  Spijkenisse is maar 'n half uurtje rijden dus hoeven we ook niet
  zo idioot vroeg ons bed uit, heerlijk uitslapen tot 6.00 en nog
  tijd genoeg om broodjes te smeren en koffie te drinken.
  We zaten naast vrienden wat reuze gezellig was en dan vliegt de dag voorbij.
  Toen bleek dat de katten het ook nog eens goed deden kon onze dag niet meer stuk.
 
  Zuma haalde zijn laatste CAPIB en is nu Internationaal Premior.
  Cloë kreeg haar laatste CAGCI en mag zich nu Groot Internationaal
  kampioene noemen.
  En boven verwachting kregen beide katten ook nog 'n nominatie  voor Best in show.
 
  Alles bij elkaar 'n mooi einde van hun show seizoen, ook al zal het

  hen zelf 'n worst wezen en vinden ze het veel belangrijker dat

                          ze op tijd eten krijgen en heel veel knuffels.
  Dat laatste geven we ze in overvloed want ze verdienen het.
   Wij zijn namelijk in het bezit van de liefste leukste en
  mooiste Somali's van de hele wereld.
  We zijn dan ook vreselijk trots op ze.
 
 

Terug naar maart

Door naar mei