5 augustus 2005

 

Nog een week te gaan.....

Het gaat er nu om spannen.

Het meisje groeit volgens het boekje en als ze zo door gaat

is ze aan het eind van de dracht meer dan 'n kilo aangekomen, wat 'n

hele vracht is om mee te sjouwen voor zo'n klein tenger poesje.

Ze is zo vreselijk lief dat wil je niet weten.

Een paar maal per dag liggen we samen languit op de vloer, ik met m'n hand

 op het opbollende buikje en zij tevreden purrend met de oogjes dicht.

Het blijft een heel apart gevoel die bobbels en bubbels die je voelt bewegen.

Ik gok op 'n oneven aantal want rechts is iets dikker dan links.

 

Helaas  begint de hele situatie voor Zuma 'n beetje frustrerend te worden.

Hij was altijd de Big Chief, ons opperhoofd en nu is daar die kleine zwangere squaw...

Waarschijnlijk is hij bang om z'n plaatsje aan de top van de rangorde

te verliezen wat zich uit in CloŽ bijten en opjagen waarna het arme

schaap angstig blazend onder een stoel kruipt,

waar hij met z'n enorme omvang niet bij kan komen.

Heel jammer zo en 'n beetje zielig voor beide partijen.

Dit is dan weer de keerzijde van het instinct.

We proberen hem nu wat extra aandacht te geven maar of het werkt?.....

 
 

9 augustus

 

Nog een paar dagen te gaan...

Ze heeft nog steeds geen doos uitgekozen maar

ligt opvallend veel op ons bed.....

Inmiddels is ons een tweede reden voor Zuma's onrust duidelijk geworden;

Hij valt op zwangere vrouwen!

Op de een of andere manier vindt hij haar erg

opwindend en probeert haar te dekken.

Oppassen geblazen dus.

 

 

De laatste foto van CloŽ met d'r dikke buikje.

Komend weekend hoop ik hier het jonge spul te kunnen tonen.

 

De hele draagtijd is voorbij gevlogen.

De eerste drie weken weet je nog niets en pas de laatste twee weken

 is het wezenlijk omdat er dan beweging is te voelen en ze

duidelijke dikker worden. Maar we hebben er van genoten.

Met de bevalling krijgen we assistentie van een bevriend en

ervaren fokker, dus we zien het vol vertrouwen tegemoet.

Nu op naar de volgende fase. Iedereen duimen !

 

Uitgebreide fotoserie van het A  nestje zie : "Gallery kittens" in het menu

 

Zondag 14 augustus

 

Hoera kittens geboren.

 

Nou het duimen heeft tot nu toe prima geholpen.

Tot op het laatste moment wist ze niet waar ze wilde bevallen

en vanaf donderdag was ze erg onrustig, geen doos

kon de goedkeuring wegdragen dus zaterdag kroop ze

zoals gewoonlijk bij ons onder het dekbed

en rond half vier voelde ik dat haar achterpoten zich

heftig tegen mijn bovenbenen afzetten, bleek een perswee te zijn.

 

Snel nog een zeiltje onder haar kunnen schuiven, twee keer persen

en tien minuten later lag daar het eerste kitten.

Een mooie stevige wildkleur kater van 109 gram.

Twintig minuten later bracht ze via 'n stuitbevalling een lief klein

chocolate poesje op de wereld van 86 gram en daarna

 hadden we een uur de tijd om even bij te komen

 en te genieten van deze kleine wondertjes.

 

CloŽ zelf zat er 'n beetje onwennig naar te kijken en had echt geen idee

wat ze nu met deze piepende friemelende wezentjes aan moest.

 

 

Bij het derde kitten, 'n wildkleur poesje van 101 gram kreeg

ze ineens door wat de bedoeling was en begon fanatiek

het miauwende wurm schoon te likken en de navelstreng door te bijten.

Wij maakten van de gelegenheid gebruik door haar snel in het

hansopje te werken en toen kon het grote moeder geluk beginnen.

 

Alles bij elkaar was het een perfecte bevalling.

We zijn dan ook beretrots op onze meid.

Maar hadden we hier nou zo tegen aan zitten hikken?

Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat het prettige verloop

ook te danken is aan de hulp die we kregen want als je

iemand naast je hebt met de nodige ervaring neemt dat een groot deel

van je angst weg en maakt het een stuk relaxter.

Olga van hieruit nogmaals bedankt voor je hulp en geduld, het was gezellig

en we hebben ook nog het een en andere van je kunnen leren.

Ook wat betreft de nazorg want daar zijn we nu aan beland en

we lopen inmiddels tegen het einde van de voedingsmarathon.

 

Terwijl ik dit schrijf geeft de klok 4.30 aan, we staan nu precies 25 uur

op ons benen en hebben  om de twee uur de kittens de fles gegeven.

Gelukkig konden we elkaar afwisselen zodat er tijd was

voor een kop koffie en een broodje tussendoor.

De kittens liggen met bolle buikjes lekker

tegen hun moeder aan in hun doos naast ons bed.

Om 6.00 krijgen ze voor de laatste keer 'n fles en daarna mag CloŽ dat

belachelijk hemd uit en kunnen de kleintje zich vrij bewegen in

de heerlijke warme, zachte vacht van moeders.

Wat wij gaan doen? Drie maal raden!

 

 

Gedurende de kittentijd zullen we via de dagboek pagina's verslag blijven

doen van de vorderingen en belevenissen van al onze katten,

met zo nu en dan 'n fotootje maar voor de liefhebbers die graag

de ontwikkeling van de kittens willen volgen en ook houden van plaatjes

kijken is het foto verslag te volgen via de kitten gallery

 

 

15 augustus

 

Drie uurtjes vast geslapen toen ik wakker werd van CloŽ die op bed kroop.

Meteen de kleintjes gewogen en ja hoor de meiden waren een

paar gram aangekomen wat betekend dat de melkfabriek tot productie

is over gegaan, helaas was het mannetje iets afgevallen.

 

Na enige observatie kwamen we er achter dat meneer geen borstvoeding blieft.

Hij brulde om eten, dus toch maar weer aan de fles wat gulzig werd opgeslokt.

De hele dag bezig geweest om hem onder protest te interesseren voor 'n tepel.

Nou mooi niet dus.

 

Door al de veranderingen is Zuma helemaal van slag.

Hij ruikt allemaal rare luchtjes en sluipt in slow motion de trap

op maar durft niet verder te gaan dan de drempel van de slaapkamer om zodra

er rare piepgeluidjes zijn te horen in turbo stand weer naar beneden te stuiven.

 

 

17 augustus

 

De kittens zijn vandaag hun vierde dag in gegaan,

en ze doen het nog steeds goed, maar in m'n achterhoofd

blijft het stiekem sluimeren dat er nog veel mis kan gaan.

Pas over 'n week of twee durf ik echt te juichen.

Net als met mensenkinderen is ook dit een angstig bezit.

 

De meiden groeien niet spectaculair maar wel voldoende.

De kater was en blijft de zwaarste en weegt inmiddels 162 gram.

Hij is ook de meest ondernemende want vandaag werd hij betrapt

tijdens 'n uitbraak poging (zie foto kitten gallery)

Zo klein en dan al grote Somali streken uithalen.

Bravo mannetje jij komt er wel.

Deze wetenschap maakte het nodig om de tegenaanval

in te zetten. De mand staat nu in de konijnen kooi.

 

 

Knappe jongen die hier uit weet te komen.

Gelukkig is CloŽ het ook eens met de veiligheidsmaatregelen.

 

 

De meisjes zijn totaal verschillend van karakter.

De choc is heel rustig en hoor je zelden, ze lijkt het meest op

haar moeder. Het wildkleurtje is wat luidruchtiger en kattiger,

 zij wil altijd net de tepel die haar zus had geconfisqueerd

en daar kan dan flink om geknokt worden.

Prachtig om dit allemaal mee te maken

Wij genieten met volle teugen.

 

 

19 augustus

 

CloŽ vond het wel best zo in de kooi maar wij vonden het

in de praktijk toch niet zo handig, nee een hoge kartonnen

doos moest er komen, zelfde mandje met schone dekentjes

 in de doos gezet en het gehele spul weer op de zelfde plaats terug.

En dat hadden we nou niet moeten doen......

 

CloŽ was het met deze verandering totaal niet eens, pakte een poesje bij haar

nekvel en en sleepte het uit de doos. Het arme diertje piepte

 behoorlijk waarop de achterbleven kittens in koor mee gingen doen en

CloŽ helemaal in paniek raakte bij het horen van zoveel angstige kreten.

 

Ze wilde alleen maar haar kindjes in veiligheid brengen maar wist ook niet

hoe of waar naar toe. Ze liep hevig miauwend en brommend

 rond waardoor de kittens op hun beurt nog angstiger werden.

We kregen het er zelf natuurlijk ook spaans benauwd van.

 Hoe los je dit op? Snel de kooi terug en alles in de oude situatie gebracht.

Maar helaas ze vertrouwde het niet meer.

We konden maar een ding verzinnen: Time out voor iedereen.

 

Kitten terug bij z'n nestgenootjes en Clo mee naar beneden zodat

de kleintjes even bij konden komen zonder hun nerveuze moeder.

Tweede ronde nieuwe kansen.

Het mag dan wel natuurlijk zijn dat slepen met kittens in de bek

maar ik vind het toch eng vooral omdat de kleintjes

zelf het ook heel naar vonden. We besloten om overal mandjes

en dozen neer te zetten op dezelfde kamer en haar nog een keer

d'r gang te laten gaan in de hoop dat ze een veilig plekje zou vinden.

 

Gelukkig lagen de kittens hun stress weg te slapen en daardoor 

bleef moeke ook rustiger, ze onderwierp de hele kamer aan een

grondige snuffelbeurt en toonde te meeste interesse in de speciaal voor dit

doel gemaakte werpkist maar die ze tot nu toe altijd links had laten staan.

 

We hebben het meest rustige kitten - de choc- in de kist

gelegd en dat scheetje gaf geen kik.

Toen vond het overbezorgde moedertje het ook goed.

De twee andere druktemakers er bij en binnen een paar minuten

lag het hele spul rustig en tevreden elkaar te poetsen en te sabbelen.

PFFFF.......

 

 

21 augustus

 

Het was een enerverende week.

Vandaag zijn de kittens precies een week oud en ze doen het goed.

Wij ook trouwens want we krijgen steeds meer handigheid in wegen en flessen.

Moeder CloŽ is bijzonder zorgzaam en poetst d'r kindjes tot ze glimmen.

Ze heeft het nu prima naar d'r zin in de werpkist en laat de kleintjes zo

nu en dan achter om zelf even de pootjes te gaan strekken in de tuin.

Deze huisvestiging is voor ons iets minder handig omdat hij onder een

werkblad staat zodat het moeilijker is om foto's te maken.

Maar goed wij zijn al lang blij dat de rust is wedergekeerd.

 

 

Vandaag zijn de oogjes aan het "loslaten" . De ooghoeken zitten nog vast

geplakt wat er 'n beetje ongelukkig uit ziet, maar ook zo vertederend.

 

 

We staan verbaasd van de snelle ontwikkeling.

De kater die nog steeds verslaafd is aan de kunstmelk herkend

de geur van m'n hand en m'n stem en als ik voor

de ingang van de kist verschijn komt hij al piepend

op z'n wiebelpootjes richting opening gescharreld, is zo schattig.

Als z'n buikje dan vol is gaat er een klein ronkmachientje

in werking en zitten we samen nog even na te genieten.

De nachtrust schiet er zo bij in want elke vier/vijf uur heeft hij gillende honger.

Maar ik heb 't er graag voor over want jongens wat is dit leuk.

 
 

22 augustus

week twee van de kittens.

 

De drempel van de werpkist nu al moeten verhogen.

Katertje heeft weer kans gezien om er uit te kukelen.

Gelukkig was het 'n zachte landing want met vooruit ziende blik had

ik al 'n dikke handdoek voor de ingang gelegd.

Hij is niet voor ťťn gat te vangen want ik

zag dat hij nu z'n moeder als opstapje gebruikt.

 

Zuma is vandaag voor het eerst op kraam bezoek geweest wat rustig verliep.

Poesje kreeg een lik onder d'r staart en terwijl katertje de fles kreeg

 keek hij belangstellend toe en probeerde ook 'n druppeltje mee te bietsen.

Toen dat was gelukt verloor hij snel de interesse.

Nee muizen apporteren is veel leuker en nu z'n personeel

"ouderschapsverlof" heeft is daar plenty time voor.

 

 

25 augustus

dag 12

 

Alle oogjes zijn inmiddels open wat voor ons 'n beperking is

want nu even niet meer fotograferen met flitslicht.

Ze wegen alle drie boven de 230 gram en de kater spant de

 kroon met 275 gram. We hebben geconstateerd dat ze allen beschikken over

 'n goed werkend ronkmachientje, kortom het worden nu echte katjes.

Met het ventje hadden we al iets meer 'n band vanwege het flessen

 maar we gaan nu de meiden ook wat meer knuffelen.

 

En tegelijkertijd worden we met de feiten op de neus gedrukt omdat de

eerste kittenkopers zich aan dienen. Eigenlijk moeten

we nu al gaan onthechten en dat wil ik helemaal niet.

We willen ze gewoon alle drie houden!

 
 

27 augustus

dag 14

 

Vannacht twee weken geleden zijn ze geboren.

We genieten van deze kraamtijd en het doet denken aan de tijd toen

mijn zoon nog baby was. We krijgen kaartjes, cadeautjes en felicitatie mails.

Vreselijk leuk allemaal. Dus iedereen bedankt voor alle belangstelling.

 

Verder is het slapen en boodschappen doen tussen de flesvoedingen in.

Het kleine ventje moet na de fles even tegen onze schouder uitbuiken en 'n boertje doen.

Het is toch net echt!

   

 

Hij weegt inmiddels meer dan drie ons en is daar

mee nog steeds de zwaarste van het stel.

Maar z'n kleinste zusje is het snelst in ontwikkeling.

Bij haar gingen de oogjes het eerst open en gisteren deed ze een

  poging om recht overeind op haar pootjes te gaan staan.

De andere twee zijn nog buikschuivertjes.

Ze krijgen nu ook pruikjes en lijken zo op Mohikanen indiaantjes.

 

We zijn vreselijk trots op het kleine moedertje. Ze zorgt goed

voor haar kroost en komt weer ouderwets bij me kroelen.

Eerst was ze erg waaks als we 'n kitten op pakten maar ze weet nu

 dat het wel goed zit en is zelfs 'n beetje jaloers als ze hoort dat er een

spinnend bij ons zit en komt dan ook snel kopjes geven.

 

De eerste familieleden hebben 'n blik in de kraamkist mogen werpen

 zonder dat ze ging blazen of onrustig werd.

En zo zal ze er langzaam aan moeten wennen dat straks

vreemde mensen haar baby's op pakken.

 
 

31 augustus

week drie van de kittens

 

De gene die regelmatig onze verhaaltjes volgen zullen gemerkt hebben

dat dagboek augustus een paar dagen uit de lucht is geweest.

Ik heb het n.l. tijdens een domme actie gewist. Het was niet

meer terug te draaien ook tot groot verdriet via de provider niet.

 

Vanavond kwam uit onverwachte hoek het het goede nieuws.

Onze trouwe fans Maarten en Karin belden op:

"We hebben alles opgeslagen staan in onze computer."

Dikke knuffel voor Maarten die er alles aan heeft

gedaan om het spul weer boven water te krijgen.

Om niet te veel achter te gaan lopen zal ik proberen de

afgelopen dagen in vogelvlucht neer te pennen.

 

 

Maandag op dinsdag werden we om half vier wakker van 'n hoop

gekras en gesnater. Kon eigenlijk maar een ding betekenen...

Kater bezig met de zoveelste uitbraak poging.

Verschillende keren terug gezet in de kist maar meneer wist van

 geen ophouden. Een extra flesje deed wonderen.

 

De volgende dag kwam ik hem een meter bij de kist vandaan tegen!!!

Nu was het echt genoeg, over uit, basta.

Twee weken oud en al een strafblad.

Tegen dit soort delinquenten is maar een

remedie; opsluiten achter tralies.

 

 

We waren bang voor weer 'n paniek aanval van

Cloë bij het zien van deze veranderingen maar deze keer

was ze het helemaal eens met de uitspraak van de rechter.

 

 

Hadden we al eerder last van een uitbreker,

vandaag betrapten we 'n inbreker.

 

 
 

Terug naar juli

Door naar september