December 2006

 
 

4 december

 

De hand is na een week al mooi genezen maar ik merkte gisteren op de show

 in Delft dat de emotionele wonden toch meer tijd vergen om te helen.

Eigenlijk was het voor mens en dier te kort op de vorige show maar ja

 we stonden nu eenmaal ingeschreven en het is lekker dichtbij dus op hoop van zegen...

 Tijdens het keuren hield Angel zich net aan goed maar de onbevangenheid

was verdwenen en leuk vond ze het niet. Er was duidelijk spanning bij haar

 en bij mij daarom hield Henk haar deze keer vast.

Terug in de kooi lag ze heftig te trillen en blies naar iedereen die maar naar d'r keek.

Ik had aangegeven bij de keumeester dat ik na het debâcle van vorige

 week al blij zou zijn met een punt en af wilde zien van eventueel

nomineren en een podiumplaats. Bleek ze haar toch een BIV  toe te kennen.

Nou hartstikke leuk natuurlijk want je hoeft er niet met de kat voor

 terug te komen en ik heb de prijs zonder kat op het podium in ontvangst genomen.

 

Zo nu konden we er verder een ontspannen dag van maken.

Naast ons zat een vriendin met haar twee Somali dames en

leuke Abessijnse knul en samen vertegenwoordigden we ons ras.

We hadden veel publieke belangstelling en onze katten werden alom bewonderd.

Het was vreselijk rumoerig in de zaal en veel onrust bij de katten.

We keken uit op de keurruimte en wat was ik blij dat ik er

niet tussen hoefde te staan want wat stonden ze tijdens het

nomineren weer dicht op elkaar geprakt, de dieren bijna neus aan neus en

elke keer als er een kat protesteerde en begon te krijsen ging het me door merg en been.

 

Wanneer komt nou eens het besef bij verenigingen en keurmeesters dat dit

 toch anders moet kunnen en niet leuk meer is en zelfs gevaarlijk kan zijn.

 

En toen tot grote schrik....

Bleek Angeni toch weer genomineerd en we werden gesommeerd

in de keurruimte.

Het is wonderbaarlijk hoe intuïtief een kat is, we keken elkaar aan en ze wist

 wat de bedoeling was, ze kroop in het verste hoekje van de kooi

met grote angstige ogen, oren plat naar achter en begon te grommen

 van onder uit haar tenen en giftig te blazen en net als ik, te trillen als een rietje.

Ik ben me af gaan melden en werd aan alle kanten onder druk gezet om

het toch te doen en haar dan te laten voordragen door een vreemde (steward)

maar één blik op Angel was voldoende.

Het is zonde want ze is zo mooi maar het is beter zo.

Dit was de eerst keer zonder podium presentatie maar we houden heel veel

van d'r en zijn ook zonder bekers heel erg trots op onze mooie meid.

 

Ayasha en Angeni kregen hun laatste CACIB punt

en mogen zich nu - pas 15 maanden oud-  Internationaal

kampioen noemen wat toch geen geringe prestatie is.

Voorlopig voor ons even geen shows meer, we gaan genieten

van de gezellig december maand en denken aan kattenbaby's.

 

 

15 december

 

Angel en Yasha zijn nu twee weken van de pil af  en niet echt krols geworden.

Desondanks vonden Zuma en Cloë dat ze anders roken.

Geursporen over de vloer werden gevolgd en veel neuzen onder elkaars staarten.

Dit alles zorgde voor veel onrust binnen de groep en Cloë deed voor het eerst

 sinds de sterilisatie weer heel erg lelijk tegen de andere katten dus helaas

 hebben we haar toch weer 'n paar dagen apart moeten houden.

Ook de twee zussen hebben onderling behoorlijk gekibbeld maar zodra de een

 de ander op haar strepen had gewezen kropen ze weer samen op de bank

 en werd de vrede getekend met een grote wasbeurt.

Zijn soms echt niet te volgen die beesten.

 

18 december

 

Yasha heeft alsnog besloten om krols te worden.

Met luide stem nodigt ze alle katers op de buurt uit om langs te komen voor

een bezoekje, gelukkig stuiten die op een hoge schutting met schrikdraad.

Binnenshuis probeert ze Zuma te verleiden maar was hij er altijd als de kippen

 bij om haar moeder te dekken Ayasha laat hij volledig links liggen.

Smekend duwt ze het achterlijf onder z'n neus en ligt rollend

aan z'n voeten en meneer zet het op een lopen...

Het gekke is dat Cloë er nu geen moeite mee lijkt te hebben, ze is hartstikke lief

en de meiden zijn onderling vreselijk klef met elkaar.

 

Ze zeggen altijd dat als er één krols wordt de andere snel volgt

maar vooralsnog is er aan Angel niets te merken.

Ik hoop niet dat zij er zo een is die "stil" krols wordt want dan hebben we toch 

een probleem om te bepalen wanneer het tijd is om naar de kater te gaan.

 

 

Cattery Chi-hoota-wei wenst iedereen

gezellige kerstdagen en een gezond en gelukkig

 

2007

     

Merry christmas everybody and a happy new year.

 

 

30 December

 

En stil is ze ook niet.......

 

Op de valreep van 2006 is geheel volgens het boekje Angeni  toch nog krols geworden.

 

Er wordt al behoorlijk wat vuurwerk afgestoken op onze buurt

en Grote Zuma is daardoor hypernerveus dus die hebben

we alvast maar 'n rustgevend pilletje gegeven.

De meiden zijn gelukkig minder onder de indruk

maar eigenlijk is iedereen toch wel wat gespannen en ik zal

blij zijn als het allemaal achter de rug is.

 
 
 

Terug naar november

Door naar januari 2007