Dagboek december 2008

 

12 december

 

Wat gaat de tijd toch snel. Zo gaat de kerstboom de deur uit en zo ben je weer op zoek naar een vers exemplaar. Morgen gaan we de boom optuigen, iets wat de katten spannend vinden en waarbij ze me altijd zeer behulpzaam zijn (maar niet heus). Gisteren al een voorproefje gehad bij het opmaken van de kerststukjes. Momenteel zijn ze behoorlijk lui maar hiervoor kwam het stelletje toch wel even overeind. Stiekem werd er van alles uit de doos met frutsels gejat en ze zijn de hele dag druk geweest met het rennen achter hun gestolen waar aan.

 

Er zijn weer updates van Bandit, Bibi en Chiqala. Zie hun eigen pagina's onder de knop nakomelingen.

 

21 december

 

De kerstkaarten zijn inmiddels de deur uit, de kerstukjes staan te pronken en de enorme boom staat te glimmen. Gelukkig laten de katten alles nog aardig met rust maar ik ben benieuwd wanneer de eerste foto's van katten in bomen hier binnen gaan rollen.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat katten eerder in een kunstboom klimmen dan in een echte.

 

Maar voor een ieder met andere ervaringen, stuur gerust een foto met het betreffende onderwerp. Ik help een handje bij de invulling van de "kattenKronkel" het blad wat rasvereniging Aby2000 vier maal per jaar uitgeeft en misschien worden uw foto's wel geplaatst.

 

Een jaar geleden trad ik toe tot het bestuur, verzorg de website en doe de kittenbemiddeling. Er is meer tijd in gaan zitten dan ik van te voren bedacht had maar ik vind het wel super leuk om te doen. Iedereen die geÔnteresseerd is in ons ras zou ik aan willen raden om eens een kijkje te nemen op de website en natuurlijk is het nog veel leuker om lid te worden van onze vereniging! www.aby2000.nl

 

De kerstkaarten beginnen hier een beetje binnen te lopen en er zat ook een leuke fotokaart van Chinook bij die ik in de gallery heb geplaatst.

 

Cattery Chi-hoota-wei wenst iedereen

gezellige kerstdagen en een heel gezond en gelukkig 2009

 

 

23.50 uur

 

Ondertussen beginnen wij ons een beetje zorgen te maken hier.

Sinds de geboorte van het laatste nestje in maart is er behoorlijk wat onrust geweest in de groep. De laatste dagen echter is de rust opvallend. Okť in de wintermaanden houden de katten over het algemeen hun gemak; lekker veel slapen met hun kontjes boven de radiator, maar ineens begint het op te vallen dat CloŽ niet "gewoon" rustig is maar sloom, TE sloom?

Ze eet en drinkt wel iets, maar beweegt heel langzaam en kijkt zielig uit haar ogen.

Soms zit ze tien minuten naar de kattenbak te staren of de voer/drinkbak, doet een paar hapjes/slokjes en blijft er vervolgens

weer een tijdje boven hangen.

Ze kruipt op de warme fleece-plaid op onze benen en bij het openen van een zak chips neemt ze niet de moeite om overeind te komen.

Eigenlijk staat het me totaal niet aan wat ik zie.

 
 

22 december

 

We zijn net terug van de dierenarts waar we zorgelijk nieuw kregen te horen.

CloŽ's hartje is waarschijnlijk niet in orde. Haar hartslag is veel te snel en er is een vibratie te horen / voelen die niet normaal is.

We hebben morgen een afspraak bij de radioloog om een echo te laten maken. Ze krijgt nu hart tabletjes  in de hoop het wat te stabiliseren.

Steek maar een kaarsje op voor het meisje, ik ben bang dat ze dat wel nodig heeft.

 

 

23 december

 

 

Gisteravond, 22 december rond 19.00 uur is ons CloŽ meisje overleden.

 

Ze is in onze armen gestorven. Slechts vijf jaar oud mocht ze worden. De schok is groot en het verdriet immens. Dit is niet te behappen.

Daar bovenop hebben een heel moeilijke beslissing moeten nemen en haar vanmorgen afgegeven aan de veterinaire faculteit in Utrecht om sectie te laten verrichten. We zijn er kapot van en ik zit er behoorlijk doorheen. Later in de week zal ze gecremeerd worden. Ons klein CloŽ meisje, ons chocolaatje, het kan gewoon niet waar zijn.

 

 

 

24 december

 

Het ongeloof is groot en we verkeren in shock. Misschien zou het goed zijn om alles van me af te schrijven maar ik wil eigenlijk geen andere mensen belasten met ons verdriet, het is tenslotte kerstavond.

 

Voor ons geen Merry Christmas dit jaar. Op TV programma's met een luchtige ondertoon en ik voel alleen maar boosheid opkomen.

All I want for Christmas is CloŽ.

Ze kwam in ons leven rond deze tijd en heeft ons ook weer verlaten in de zelfde periode.

 

Bovenstaande kaart stuurde we in 2003 naar vrienden en familieleden

 

Misschien moeten wij ons de kattenmanier van verwerking eigen maken.

We hebben de katten ťťn voor ťťn afscheid laten nemen van CloŽ.

Angeni had geen hechte band met haar moeder en ging alleen maar blazen. Zuma heeft even aan haar gesnuffeld en ging daarna ook z'n eigen gang.

Maar Ayasha reageerde het meest emotioneel.

 

Als kitten werd ze steeds uit het nest gevist door haar moeder en werd van her naar der gesleept. We hebben altijd gedacht dat zij het moederskindje was. Waarom weten we niet, misschien vanwege dezelfde kleur (chocolate?) Maar CloŽ ging altijd haar neus achterna, ook tijdens deze acties. Ze rook aan alle drie haar babies en pakte dan Ayasha op.

Ayasha heeft sinds haar eigen nestje weinig contact gehad met CloŽ omdat CloŽ het op de een of andere manier nooit heeft kunnen verkroppen dat haar (lievelings) dochter, een nestje kittens op de wereld te zette en haar dat keer op keer, luid en duidelijk liet weten.

 

En nu stond Ayasha weer neus aan neus met haar moeder. Ze legde haar pootjes op de rand van het mandje, snoof heel diep en produceerde een vreemd geluidje.

Steeds weer bleef ze terug gaan naar het hangmatje waar we CloŽ in hadden gelegd.

 

Wij werden getroost door de andere katten. Heel lief, rustig en aanhankelijk. Angel kroop stijf tegen me aan, trappelend met haar pootjes en luid spinnend bleef ze me strak aankijken terwijl de tranen over m'n wangen biggelden.

 
 

28 december

 

De afgelopen dagen leefde ik in een roes.

Ik wilde verdrinken in m'n verdriet, zwelgen in zelfmedelijden, dronk me een slag in de rondte, rookte een pakje sigaretten per dag, maar ik kwam geen stap dichter bij CloŽ.

Gisteren kwam de ommekeer. We kregen de gelegenheid in het crematorium om in alle rust afscheid te nemen van CloŽ. Ze lag in een kleine ruimte in 'n mandje, geplaatst in een soort nis met gedimd licht, bloemen en kaarsen. Heel sereen.

Uiterlijk ons chocolade meisje met de mooie pluimstaart maar eigenlijk een leeg omhulsel, haar ziel zweeft ergens rond maar de herinneringen zitten in ons hart.

En daar zullen we het mee moeten doen.

 

 

 
 
 

Terug naar november 2008

Door naar dagboek januari 2009