Uitgebreide fotoserie van het D nestje zie : "Gallery kittens" in het menu

 

Dagboek december 2010  

1 december

 

Vandaag met Dakotah naar de dierenarts geweest voor de eerste enting en een algehele check-up. Het was voor iedereen een bijzondere gebeurtenis. Het kitten kondigde zich n.l. 9 weken geleden aan op de verjaardag van onze dierenarts en omdat een keizersnede noodzakelijk was moest hij onverwachts opdraven om deze uit te voeren. Zo'n gelegenheid doet zich niet zo vaak voor

en z'n vrouw en de verjaardagsvisite kwam dus ook mee om dit van dichtbij te kunnen meemaken.

En zo kwam onze kleine man onder veel belangstelling op de wereld.

Arts en familie waren dus reuze benieuwd hoe het verder ging met dit verjaardagspresentje.

Nou uitstekend dus!

Allereerst werd hij aan alle kanten bewonderd, daarna beklopt en beluisterd en..... goedgekeurd. We zijn trots op hem want hij gaf geen kik bij de injectie en eenmaal thuis ging hij meteen weer spelen en eten dus veel indruk heeft het niet achtergelaten.

 

Op z'n paspoort staat de naam: Dakotah Sky Chi-hoota-wei.

De kleur is nog niet ingevuld ook al zijn we er inmiddels zeker van dat hij wildkleur is. Het wachten is nog steeds op bevestiging van de DNA testuitslag vanuit Amerika.

 

Dakotah is beslist sportief en nieuwsgierig

 
 

 

6 december

 

Wegens vorst en sneeuw hebben de werkzaamheden in de straat 'n paar dagen stil gelegen. Vanmorgen gingen de werklui weer aan de slag en nu moet ook onze voortuin op de schop. En nu maar hopen dat er niet weer kabels of leidingen kapot worden getrokken.! Voor de zekerheid alvast de laatste foto's de lucht ingeslingerd  Klik hier

 

De katten lijken niet echt last te hebben van het kabaal en gedreun, ze bekijken alle actie rustig liggend vanaf de warme vensterbank.

Angel is een goede moeder maar ik merk nu wel dat ze steeds meer afstand

neemt van haar kitten. Zo nu en dan is ze het even zat om steeds weer besprongen te worden en knijpt ze er tussenuit. Op een stil plekje een uurtje zichzelf verzorgen; beetje poetsen, slapen of lekker kroelen met het tweebenige soort. Dit is een heel natuurlijk verloop en we zijn blij met deze ontwikkeling.

 

Dakotah is een behoorlijke drukteschopper en haalt soms overmoedige acties uit. Hij kan urenlang z'n moeder bespringen, opjagen en uitdagen en dat gaat er stevig aan toe. Meestal fluit ze hem dan terug maar soms loopt ze er voor weg en dan is Zuma de pineut.

Kleine man bespringt de grote man heel brutaal en dat kan die kleine héél erg lang volhouden en dan grijpt ook Zuma in. Tot hier en niet verder, Basta!

Dit is het sein voor die kleine om dan op schoot te kruipen, zich op te rollen en in slaap te vallen.

 

 

9 december

 

Opeens realiseer ik me dat Dakotah over drie weken al zou mogen verhuizen!

Eigenlijk wil ik dat nog helemaal niet. Hij begint nu net zo leuk te worden. De tijd gaat ook veel te snel. Het is inmiddels ook al een flink kitten geworden maar tegelijkertijd is het nog zo'n heerlijk klein opdondertje. Hij groeit op het verse vlees en ook kittenmelk wordt naar binnen gelebberd alleen harde brokjes vertikt hij nog steeds om te eten.

Met het aanvragen van de stamboom ben ik trouwens rijkelijk laat omdat we nog steeds wachten op de testuitslag van de vachtkleur.

De DNA test van de PRA is wel snel doorgekomen en die was Negatief.

Dakotah is dus vrij van PRA, PKdef (via DNA test ouders en grootouders) en de ouders zijn ook vrij op PL dus alle belangrijke testen zijn in orde.

 

 
 

16 december

 

Vandaag is Dakotah precies 11 weken oud en weegt bijna 1300 gr. Dat is iets boven gemiddeld.

Ik verwacht dat hij uit zal groeien tot een grote stoere kater.

We zijn er nu achter gekomen dat de testuitslag op kleur ergens in ciberspace was blijven hangen. Zoals we al een dachten is het een wildkleurtje en draagt hij sorrel en verdunning.

 

We hebben even getwijfeld of we dit jaar een kerstboom zouden zetten. Vanwege het recentelijk overlijden van m'n vader, zal het niet echt een vrolijk kerstfeest worden maar juist daarom hebben we besloten te proberen er iets gezelligs van te maken, om vooral niet in somberheid te gaan verzanden. We nemen hiermee wel een risico met een kitten in huis maar de andere katten hebben nooit problemen gegeven dus we gaan ervoor.

 

De katten hebben nog geen idee, maar ze krijgen dit jaar een héél groot kerstcadeau. En nu maar hopen dat ze het leuk vinden! Komend weekend gaan we het ophalen.

 

 
 

 

Traditie getrouw hebben ook dit jaar de kerstkaarten als onderwerp onze katten. Een week lang stond de foto achtergrond en de behangtafel met een bontlap en kerstversieringen erop in de woonkamer.

De katten hadden hiermee de regie in eigen pootjes. De fotocamera lag standby en toen was  het een kwestie van afdrukken wanneer een leuke situatie zich voordeed. Dit leverde vele aardige en speelse plaatjes op die ik op een aparte pagina heb gezet.

Klik op de link  hieronder voor onze kerstwens op de kerstpagina.

The making of....

 

 

19 december

 

De kerstboom staat al enkele dagen in de woonkamer te pronken en net als andere jaren is er geen kat die er naar taalt.

Ook de kleine Dakotah heeft totaal geen interesse maar voor de zekerheid laten we hem niet zonder toezicht. Nadat de boom was opgetuigt mochten ze de kamer in.Van onder tot boven werd hij gemonsterd waarna ze hun eigen gang weer gingen met een ongeïnteresseerde blik in de ogen van "Oh is ie er weer" .

We hebben altijd een "echte" boom en ik kan alleen maar verzinnen dat de geur of de priknaalden hen er van weerhoud om actie te ondernemen, de kunststof kerststukjes mollen ze n.l. wel

 

 

 

Ondertussen zijn we hier in het westen bijna ingesneeuwd. De wegen zijn onbegaanbaar en we hebben het idee, om het kerstcadeau  voor de katten op te halen maar laten varen. Om nu naar Noord Brabant te kachelen is vragen om problemen.Wel nog wat aardige foto's gemaakt van de volwassen katten in de sneeuw. De grotere foto's staan in de gallery.

 

 

 

25 december

 

Dakotah komen we tegenwoordig op de meest vreemden plaatsen tegen; de badkamer, vaatwasser, keukenkastjes enz. Soms raakt hij daarbij opgesloten maar dat is nooit van lange duur want zodra hij zich alleen waant en opgesloten, zet hij een flinke keel op om "gered" te worden. Er was ook een facinatie voor de wondere witte wereld buiten maar één stapje op het ijzige terras was voldoende om héél erg snel naar binnen te vluchten.

Er staan ook weer nieuwe portretjes in de kittengallery. Klik hier

 

 

 
 

 

 

27 december

 
Omdat we zelf geen kans zagen om het kerstcadeau voor de katten op te halen werd het stuk speelgoed persoonlijk door de maker aan huis gebracht.
 

En dit is het dan: Een kattenloopwiel.

Gespoten in mooi roomwit zodat het minder lomp oogt dan het standaard zwart, want met een meter in doorsnee is het een flink groot attribuut in de woonkamer.

Het wiel loopt bijzonder licht en zelfs de kleine Dakotah heeft er geen probleem mee om de vaart er in te krijgen.

De grote katten wagen zich er (nog) niet in maar de uk daarentegen heeft weinig aansporing meer nodig en rent zich rot.

 

 

rustig instappen....lopen....

 

de vaart erin.....

 

uitschommelen....

en aan het eind van de rit weer uitstappen

 

Ik moet wel zeggen dat het soms een beetje eng oogt want wanneer de vaart er eenmaal inzit gaat het zó snel dat hij bovenin het wiel komt te hangen. Hij vind het zelf echter niet eng en springt gewoon uit het draaiende wiel. Maar misschien moet hij ook nog leren hoe je het wiel uit moet laten lopen om tot stilstand te komen. En nu maar afwachten wanneer de volwassen katten de tredmolen in durven gaan.

Voor wie denkt "hé zo'n wiel lijkt me ook wel wat voor onze katten"

is hier de link.

 

 

 
 

Terug naar dagboek november

Door naar dagboek januari 2011