Februari 2007

 
 

De laatste tijd is er veel vraag naar kittens en nog

steeds moet ik iedereen teleurstellen.

Ik hoop maar dat de juiste mensen nog even het geduld op kunnen brengen.

Ik raad iedereen aan om vóór de aanschaf van een Somali eens goed hun

 eigen leventje onder de loep te nemen want dit ras past niet bij

 iedereen en vereist wel enige aanpassingen.

Ze zien kans deuren open te maken en zo kan het gebeuren dat je

  thuis komt en de voorraadkast is geplunderd.

Waren lekker hoor die cakejes en wat doet dat hele brood daar halverwege

de trap, wie heeft die regenworm in m'n pantoffel gestopt,

hoe komt die zak met sperziebonen achter de katten bak

en wie oh wie heeft nu weer de vaas met bloemen omgegooid ?

Ramen moeten voorzien worden van stevige horren, lange vitrage,

zien er binnen de kortste keren niet meer uit, een wasje wegstrijken

duurt twee keer zo lang want tussen elk overhemd in moet je

eerst katten verwijderen en dan zijn daar de vakanties.......

 

Voor het Somali tijdperk maakten we graag lange reizen

maar tegenwoordig heb ik steeds minder die behoefte.  Tot vorige week....

 

Echtgenoot Henk kreeg het aanbod om binnenkort zaken en plezier

te combineren: Reis naar China en de eega's mogen ook mee;

luxe hotel, georganiseerde excursies naar interessante

bezienswaardigheden en lekker eten. Is toch te mooi om waar te zijn.....

Na enig nadenken vond ik het steeds minder

aantrekkelijk worden en de katten doen er alles aan om mij

op andere gedachten te brengen.

Ze zijn niet uit de buurt te branden, kan geen stap zonder ze doen,

ze willen de hele dag kroelen, kruipen op schoot, zitten boven op

m'n hoofd, staan te miauwen voor de deur als ik terug kom van het

toilet en s'avonds op de bank voor de TV liggen ze met z'n allen

pontificaal over me heen gedrapeerd.

Tja, zoveel aanhankelijkheid (smelt smelt) wie kan daar nou tegen op?

Ze zijn zo mensgericht dat ik bang ben dat ik ze te veel zal missen

en heb de illusie zij mij ook.

 

Bedenk dus goed waar je aan begint want je leven

wordt nooit meer hetzelfde....

 

6 februari

 

Tot onze grote verbazing kwamen er grote witte vlokken uit de lucht vallen.

De katten vonden het allemaal weer reuze spannend.

 

 

Helaas was het van korte duur maar ik heb in ieder geval

toch wat winterse plaatjes kunnen schieten.

Ze zijn te vinden in het fotoalbum.(gallery)

 
 

8 februari

 

Voor vandaag was er een "weeralarm" afgegeven.

Viel uiteindelijk allemaal wel mee maar in ieder geval kregen we wel

voldoende verse sneeuw voor nog een fotosessie met de katten.

Zodoende heb ik het fotoalbum al weer aan kunnen vullen.

Ik denk dat ze het een beetje koud vonden (stond een gure wind)

maar hun nieuwsgierigheid dwong hen toch steeds

weer naar buiten waar ze als gekken een rondje

tuin deden om vervolgens met grote sneeuwklonten

in hun vacht naar binnen te vluchten en ik maar

plasjes bleef dweilen.

 

 

Was weer een hele belevenis zo en iedereen ligt nu voor pampus in mandjes en zachte dekens.

 

 

 

22 februari

 

Het ziet er naar uit dat de kater die we voor Ayasha op het oog hadden niets gaat

 worden vanwege praktische problemen bij z'n eigenaar.

Het had zo leuk kunnen zijn choc x choc.

Maar uit onverwachte hoek kwam er deze week een opening.....

Een wildkleur kater, heel mooi en vooral ook heel erg lief mag misschien z'n diensten

 gaan verlenen aan Angeni. Zolang het nog niet definitief  is kan ik er niet te

 veel over zeggen maar de vooruitzichten zijn goed.

 

Wat zou het leuk zijn; deze zomer eindelijk weer kittens in

huize Chi-hoota-wei.

Ik kan bijna niet wachten, is vreselijk spannend.

In afwachting van een eventuele dekking gaan we

gewoon door met showen; komende zondag staan we

in Hoofddorp en 11 maart in Sint Niklaas in België.

 

 

26 februari

 

Hoofddorp was een leuke show en het zag er veelbelovend

uit maar ik heb kans gezien om het te verknallen.

Zo vreselijk stom, kan mezelf wel voor m'n kop slaan......

De katten lagen rustig in hun kooi en op de keurtafel

gedroegen ze zich beter dan verwacht.

Ayasha vond ze een mooie meid maar de keurmeester koos

er toch voor om Angeni BIV te maken en te nomineren voor BIS.

 

Omdat er lange wachtrijen waren in de keurruimte waarbij

alle katten dicht op elkaar stonden besloten we om Angeni

voorlopig in haar draagmand te doen tot we aan de beurt

zouden zijn voor het nomineren en dat werd ons fataal........

Ze zag kans om haar staart aan de achterkant tussen deksel

en mand te manoeuvreren....

Alles ging zo vreselijk snel maar het was te laat, een ijselijk gekrijs

maakte duidelijk dat ze klem zat.

Ik overstuur, kat overstuur en BIS naar de maan.

 

Gelukkig lijkt ze er geen last van te hebben, ze speelt en rent met

opgeheven staart door het huis maar er zit wel een flinke

verdikking en het is natuurlijk bij aanraking heel gevoelig.

Het is niet duidelijk of het gebroken of een fikse kneuzing is maar in beide

 gevallen is er niets aan te doen en de tijd zal leren of dit goed zal genezen.

In het ergste geval kan dit het einde van een show carrière betekenen.

Angel heeft het me al lang vergeven en ligt lekker op schoot te

ronken maar ik vind het wel heel erg dat ik haar pijn heb

gedaan in één moment van onachtzaamheid.

 
 

28 Februari

 

Vandaag alleen maar goed nieuws te melden.

Bij de volgende krolsheid van Angeni gaan we haar koffertje

pakken want mevrouw gaat op huwelijksreis naar Duitsland.

Daar wordt ondertussen de bruidssuite in gereedheid gebracht

en wacht er een knappe vent met een hart van goud.

Ik zal kijken of ik binnenkort een mooie foto

van hem kan bemachtigen.

 

De staart geneest voorspoedig,

 de zwelling is stukken minder geworden en het lijkt er op dat het

 met een sisser af gaat lopen, maar tjonge jonge wat was ik geschrokken.

Gisteren werd ze ook nog eens krols dus ze heeft er zin in

 en ze doet heel erg d'r best Zuma te verleiden maar voor het

echte werk zal ze toch nog een ronde moeten wachten.

 
 

Terug naar januari

Door naar maart