2 januari 2006

 

 

Op de eerste plaats iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar!

 

Vrienden, familie en fans van onze katten

bedankt voor de belangstelling afgelopen jaar. Jullie

enthousiasme zorgt er voor dat we ook komend jaar door

gaan met deze site. Wij vinden het vreselijk leuk om de

belevenissen van onze kattenkinderen op deze manier te

kunnen delen met andere kattengekken.

 

De feestdagen zijn hier rustig verlopen en de katten

voldeden helemaal aan onze verwachtingen door

lekker gezellig bij ons op de bank te kruipen.

We staan er nog steeds verstelt van wat een

vreselijke kroelkonten het zijn, ze vinden alles best

zolang ze maar in de buurt kunnen zijn van een van ons.

Of je nou op de badkamer bent of aan de computer zit

er is altijd minimaal 1 kat op schoot of rond je benen.

 

Ieder heeft zo z'n eigenaardigheden; Angeni is gek op

lekkere luchtjes en likt je benen af als je onder de douche

vandaan komt of help je net gefŲhnde kapsel om zeep

door fanatiek de gel of haarlak er uit te plukken.

Ze heeft een klein beschaaft miauwtje terwijl kleine Ayasha

 een stemgeluid heeft als een sirene en ze schroomt

 niet om die te pas en te onpas in te schakelen.

Zij is wild van tandpasta geurtjes en pas maar op want

voor je het weet heb je 'n paar nageltjes in je lip hangen.

 

De laatste twee dagen van 2005 kwam er warempel nog

 wat sneeuw uit de lucht vallen. Van Zuma en CloŽ

wisten we al dat ze het leuk vonden maar we waren wel

benieuwd hoe de kleine meisjes het zouden ervaren.

Angeni stoof naar buiten de volle laag in en nadat ze van

de eerste schrik was bekomen kreeg ze er geen genoeg van.

 Ayasha ging wat voorzichtiger te werk maar omdat de

anderen zo enthousiast bezig waren deed ze al snel mee.

 

zo moeder zo dochter

 

voor Zuma kan het niet diep genoeg zijn

's Nachts om 12 uur zijn ze zelfs nog even buiten geweest.

Was heel sprookjesachtig want de feestverlichting in de bomen brandde

nog en het leek of de dikke sneeuwdeken bezaaid was met glitters.

Zo nu en dan heb ik ze naar binnen moeten sleuren omdat ze

anders misschien onderkoeld zouden raken maar daar

dachten de katten toch anders over want ze gingen

eensgezind voor de deur zitten jengelen.

 

 
 

moe maar tevreden

 

De jaarwisseling verliep zonder incidenten.

Doordat al dagen van te voren kleine jochies bezig waren met rotjes

waren de drie meiden al gewend aan deze verstoring van hun

rust en maakten zich niet al te druk toen het zwaardere geschut werd ingezet.

Eigenlijk hebben ze de hele dag liggen slapen nog bijkomend van de sneeuwpret.

Zoals verwacht was grote Zuma weer de gene met de meeste stress.

Hij heeft twee dagen doorgebracht in z'n favoriete schuilhut,

n.l. onder de sprei op het logeerbed.

 

Wel 'n beetje zielig hoor, uiterlijk zo groot en stoer en dan zo angstig.

 

Meer sneeuwfoto's zijn te vinden onder de knop: Gallery

 

 

10 januari

 

We hebben katertje Azuma weer in het echt mogen bewonderen.

Het is nog steeds het zelfde leuke joch en ondanks dat hij ons niet

 echt herkende hebben we hem even lekker kunnen knuffelen.

Het verschil kater/poes is nu duidelijk en hij ziet

er dan ook heel anders uit dan z'n zusjes.

Met z'n drie kilo is het een stevige vent met grote poten, oren

en staart en 'n dikke ruige vacht. Als ik dan de staartjes

van onze kleine meisjes zie komen die er toch wat bekaaid

van af en hun bontjasje is ook een stuk gladder en dunner.

Maar het meest jaloers zijn we nog op z'n oorpluimen.

Meer foto's van Azuma op zijn eigen pagina in de Gallery

 

 

12 januari

 

Steeds vaker denk ik: "Het lijkt wel of CloŽ kleiner wordt". De werkelijkheid is

dat de kittens gewoon groter worden. Ze is nog steeds een zorgzaam

moedertje en elke avond is het nog even verzamelen op de bank.

Eigenlijk is het geen gezicht meer.

 

vijf maanden oud en nog steeds sabbelen bij moeders

 

18 januari

 

CloŽ was het wel met me eens; dit kon zo niet langer.

Als ze nu proberen te sabbelen bijt ze zachtjes in dochter's

 oor en houdt net zo lang vast tot de kleine loslaat.

Voor het eerst dat ze zelf wat aan de opvoeding doet

want tot nu toe liet ze alles aan ons over. Met eten b.v. gaan de

kinderen voor. Maar ze is nog steeds even liefdevol hoor,

pas als hun buikjes rond zijn gaat ze zelf de de restjes wegwerken

en neemt daar dan wel alle tijd voor mits ze natuurlijk genoeg voor hun

mama hebben over gelaten want Angeni kan behoorlijk bunkeren

en het is dan ook hollands welvaren om te zien.

Ayasha is en blijft 'n kleine eter en we zijn heel blij dat ze nu

eindelijk twee kilo weegt, maar het blijft nog steeds 'n spichtig ding.

Angeni is nu bijna net zo zwaar als d'r moeder ( 2Ĺ kg ) en

we vergissen ons steeds vaker in wie nou wie is,

in schemerlicht lijken alle drie de meiden op elkaar.

Over grote (dikke) Zuma bestaan geen misverstanden!

 

Hij zit momenteel lekker in z'n vel, mag graag achter

de meiden aan rennen maar vaak gaat het ook andersom.

Ik verdenk hem er wel eens stiekem van dat hij zo nu en dan

opwindende gevoelens krijgt bij de kleine meisjes want zij beginnen

toch symptomen te krijgen van kitten krolsheid met waarschijnlijk

de daarbij behorende geurafscheiding en hij is daar beslist alert op.

Ik hoop niet dat het op kort termijn problemen gaat geven.

Ze zijn tenslotte pas vijf maanden oud.

 

Zuma

 
 

Terug naar december 2005

Door naar februari 2006