Uitgebreide fotoserie van het B nestje zie : "Gallery kittens" in het menu

 
 

 

1 Juni 2007

 
 

KITTENS GEBOREN IN HUIZE CHI-HOOTA-WEI !

 

Wildkleur kater: 103 gram

Wildkleur kater: 90 gram

Sorrel poesje: 93 gram

Wildkleur kater:

 
 

Gisteren 31 mei zijn de kittens geboren van Angel.

Ze heeft ons verrast door twee/drie dagen voor de uitgerekende

datum haar kittens op de wereld te brengen.

De gewichtjes zijn zodanig dat er van prematuurtjes geen sprake

is en we eerder denken dat ze iedereen voor het lapje heeft

gehouden en zich gewoon meteen bij aankomst in Duitsland heeft laten dekken.

Is wel tekenend voor het karakter van Ischtar dat hij

kans heeft gezien 'n ogenschijnlijk niet krolse poes zo snel te verleiden.

 

En wij maar denken dat ze daar twee dagen angstig onder de kast heeft gezeten !

Daarom hieronder nog wat foto's van deze charmeur.

 

Ischtar met z'n "slaapkamer" ogen

 

 

De bevalling ging zonder problemen en ze wist met enige

aanwijzingen van mijn kant precies wat ze moest doen.

Voor het eerste kitten (de grootste) heeft ze wel 45 min. ween

moeten doorstaan en dat was best wel zwaar.

Daarna nam ze even rust en de andere kittens kwamen

vrij snel om de 40 minuten ter wereld waarvan

de laatste in stuitligging.

 

Ze begon meteen te moederen en al snel hadden de kittens

een tepel gevonden en zogen zich vacum.

De sorrel was uiteraard de eerste die dit door had.

Ik moet nog even vertellen dat dit alles zich afspeelde in

de speciaal daarvoor gemaakte werpkist.

Woensdag avond had ze definitief haar keuze gemaakt

en toen donderdag het moment daar was kroop ze er

vrijwillig in dus de linnenkast kan ik weer in gaan ruimen !

Moe maar tevreden gingen we slapen, wat waren we trots op

onze meid, en een heerlijk idee dat we daar vier gezond ogende

kittens en een zorgzame moeder in alle

tevredenheid hadden liggen

 

Vannacht werd ik wakker en wie ligt er innig tevreden

naast m'n hoofdkussen te ronken: Angel....

Met zachte dwang haar weer terug gebonjourd naar d'r kindjes.

 

Vanmorgen het spulletje gewogen en dat was schrikken:

Twee wildkleurtjes en de sorrel ruim 10 gram aangekomen

wat heel mooi is zo vlak na de bevalling want vaak vallen ze

de eerste dag juist iets af maar de eerst geboren (kater?) was

13 gram afgevallen en dat is wel heel erg veel.

Daarna een paar uur met m'n hoofd boven de kist gehangen

ter observatie en toen werd duidelijk dat hij (?) gewoon niet

aanplugt bij moeder maar het liefst onder haar staart of

kin kruipt maar ook dat hij er veel te rustig bij lag ten

opzichte van z'n nestgenoten.

Dit vond ik verontrustend dus meteen wat suikerwater

gegeven met een pipet en als een idioot de flesjes opgezocht,

uitgekookt en de KMR (moedermelk vervanger).

Onderhand hem geprobeerd te interesseren voor een tepel

Maar nee hoor, mooi niet.

 

Was een zorgelijke situatie maar inmiddels is het twee uur 's nachts

en heeft het manneke(?) al verschillende (kleine) flesvoedingen

in z'n maagje zitten en maakt een tierige indruk.

De eerste poging was niet echt eenvoudig maar al snel leek

hij door te hebben wat de bedoeling was en lurkte lekker door

dus aan zuigreflex geen gebrek.

 

Azuma het nestbroertje van moeder Angeni heeft ons weken

lang in de luren gelegd met het zelfde geintje, het zal toch 

geen familiekwaaltje zijn h?

Natuurlijk hoop ik dat hij op kort termijn over zal schakelen

naar de echte moedermelk maar aan de andere kant ben ik

al heel blij als we hem hier door heen slepen en het geen

kwestie is van een serieuze kwaal.

 

 

Meer foto's komen vanaf morgen in het

kitten album

 

2 Juni

 

Om wildkleurtje nr. 1 er boven op te helpen zijn we afgelopen

nacht doorgegaan met om de twee uur 'n flesje te geven en

gelukkig lijkt het aan te slaan.

Ik heb daardoor maar vier uur kunnen slapen en zit behoorlijk

duf te wezen hier, maar het eindresultaat is de moeite zeker waard.

Vannacht was hij weer op geboortegewicht en vandaag

zien we hem er langzaam overheen gaan.

Hij is of het sloompie van de familie of hij is ongelooflijk slim.

Ik hoop toch echt dat hij binnenkort bij moeder gaat

drinken; of zouden we hier te maken hebben met

een tweede Azuma !

Hij ziet er in ieder geval gezond uit en moeder verzorgd

hem evenals de andere uitstekend.

 

De andere drie waren weer meer dan 10 gram aangekomen,

krijgen al lekkere bolle buikjes en knokken  met veel kabaal onderling

soms behoorlijk heftig om de zelfde tepel, wat trouwens

een prachtig gezicht is.

Ongelooflijk; zo klein en dan al zo druk.

 

Ayasha voor het eerst geconfronteerd met haar zus en de

kleintjes maar dat was niet echt een succes want ze begon te

blazen en reageerde het zelfde als toen Angel terug kwam

van de kater, dus dat zal wel een paar dagen gaan duren.

Jammer !

Vanmiddag gaan we het proberen met Clo en Zuma.

 
 

3 Juni

 

Bovenstaande verhaal kreeg vandaag toch nog 'n staartje.

Katertje nr. 1 was vannacht weliswaar weer wat aangekomen

maar in de loop van de dag ging hij steeds minder drinken

en maakte een zieke indruk dus vanavond alsnog even naar

de dierenarts, en daar ga je dan met je schoenendoosje

met daarin zo'n klein zielig diertje en met hoop en vrees in je hart.

De DA hoorde een piepje in de longen, waarschijnlijk heeft

hij wat vruchtwater binnen gekregen en hebben de

bacterin de aanval ingezet.

Tijd om tot de tegenaanval over te gaan met een antibiotica

injectie en 'n pijnstiller/ontstekingsremmend middel.

 

Met een uur was er al verbetering te zien, hij maakt weer geluid,

kruipt over z'n moeder heen en drinkt weer een beetje.

We blijven moed houden en stug door gaan.

 

Inmiddels zijn onze vermoedens bevestigd wat betreft

de geslachten; de drie wildkleurtjes zijn katers

en de sorrel is een poesje.

Nou wil het geval dat de meeste aanvragen voor poesjes zijn.

Kenners weten echter dat katers vaak liever en evenwichtiger zijn !

 
 

4 juni 

 

10.00 uur

Net terug van de dierenarts en weer de zelfde injecties

gekregen als gisteravond en morgen doen we dat nog 'n keer.

Het manneke krijgt weer babbels maar is nog snel moe

en drinkt alleen kleine beetjes tegelijk maar ik ben al lang

blij dat hij de laatste 24 uur niet is afgevallen.

 

flessenkind kruipt steeds vaker

hollands welvaren

bij sorrel zusje

 

5 Juni

 

Een verdrietige dag.

Ons flessenkindje, het eerst geboren katertje is

vanmorgen overleden.

Een longontsteking is hem fataal geworden.

 

Gisteren in de loop van de dag zag ik hem weer zieker worden

en 's avonds kreeg ik er niet meer dan een paar druppels

melk en suikerwater in, hij wilde echt niet meer, hoe

wanhopig ik ook bleef proberen.

Wat leek hij klein en tenger zo tussen z'n broers en zusje.

 

Z'n longetjes hadden het vreselijk zwaar en ook moeder

Angeni voelde dat het niet goed ging en heeft de hele

nacht nerveus en klagelijk lopen miauwen, het leek alsof

ze riep, help dan, doe er wat aan.

Ze heeft hem vreselijk fanatiek gepoetst maar het mocht niet

baten, zij en wij hebben er alles aan gedaan maar

het was een verloren zaak.

 

Angel loop met vlagen nog steeds te zoeken en ik snap het best,

het is een vreemd gezicht, eerst vier kittens in de werpkist

en nu liggen er nog maar drie.

5 Dagen mocht hij bij ons zijn en ze waren intensief.

 Wat kun je toch snel gehecht raken aan zo'n diertje.

Ik mis hem en heb het er moeilijk mee.

 

31 mei - 5 juni 2007

 

8 Juni

dag 9

 

Deze week hadden we niet alleen het verlies van katertje

nr. 1  te betreuren maar ook dat van Henk z'n vader.

Dat hakte er flink in en ik heb het gevoel dat ik nog

niet echt heb kunnen genieten van het kleine spul.

Dit is ook de reden waarom er weinig tijd was om foto's

te maken maar ik hoop er binnenkort iets

meer aan te kunnen doen.

 

Heel voorzichtig begint er hier en daar een oogje open te gaan

en komt er positieve reactie op menselijke aanraking.

In eerste instantie piepen ze flink wanneer ze opgepakt worden

maar al snel gaat er een hl klein ronkmachientje in werking.

Is zo schattig en het verzacht het verdriet.

 

Angel is een zr waakzaam moedertje, vreemde mensen tolereert

ze wel zolang het niet te lang duurt maar de andere katten

worden weggeblazen zodra ze nog maar op de drempel

van de slaapkamer verschijnen.

Ze is nu een paar maal beneden en buiten geweest en daar zijn

de rollen omgedraaid, ze loopt rustig rond maar de andere

katten lijken haar niet te herkennen en vooral zus Ayasha

zet het op een blazen en grommen, terwijl zij normaal

de meest lieve onschuldige poes is die je kunt verzinnen.

 
 

14 juni

 

Vandaag twee weken geleden werden de kittens geboren.

Alle toestanden zijn achter de rug en we beginnen

te genieten van het kleine grut.

Zo klein als ze zijn, kroelen vinden ze al erg leuk en

wanneer  je ze in je hand neemt gaan ze liggen rollen

en kopjes geven.

Ze proberen nu de pootjes te strekken en waggelen

al aardig rond.

Voor 'n foto sessies had ik ze n voor n op bed

gezet maar moeder Angeni maakte wel even duidelijk

dat ze het daar niet mee eens was en pakje nijdig

het jong in z'n nekvel om hem pardoes naar de

kist terug te slepen.

Met d'r voorpoot veegde ze het hele spulletje naar zich toe

en keek me aan met een blik van dit doen we niet meer h...

 

 
 

 

17 juni

 

Om de kleintjes meer bewegingsvrijheid te geven hebben

we de grote kooi om de werpkist heen gezet en zo

hebben ze een veilig speeltuintje gekregen.

Moeders heeft het uitgebreid gekeurd en goed bevonden.

Heel voorzichtig worden de eerste pogingen ondernomen

om de pootjes te strekken buitenshuis.

 
 

 

kinderen binnen komen, ten

 
 
 

Als het bedtijd is sluiten we de ingang af en Angel

kan er dan nog uit via de bovenkant van de kist, iets waar ze vaak

gebruik van maakt want ik word nogal eens wakker

en dan ligt ze gezellig naast mij te slapen !

 

Nu ze actiever worden kunnen ze wel wat extra energie

gebruiken en de volgende stap is dan ook de pap.

Dat wordt vast lachen....

 
 

20 juni

 

De pap vonden ze niet echt boeiend en verder dan

een paar druppels zijn we niet gekomen want ze hebben nog

niet helemaal door hoe je van een lepeltje moet likken.

Gelukkig groeien ze nog goed op moeders melk en tonen ze

wel belangstelling wanneer ik Angel vlees geef dus over een

paar dagen mogen ze het zelf gaan proberen, tenslotte worden

ze morgen alweer drie weken.

 

Ze zijn al duidelijk mensgericht en doen niets liever

dan bij je kruipen en daarbij worden al flinke kopstoten uitgedeeld.

Op het harde geluid van stofzuiger of haarfhn reageren

ze nauwelijks maar als ze m'n stem horen komen ze meteen

overeind en gaan in koor staan "miepen".

Drie paar kobaltblauwe ogen kijken je dan verwachtingsvol aan

in de hoop opgepakt te worden en ik geeft

daar natuurlijk met hl veel plezier gehoor aan.

Is ook zo vertederend om te zien.

 

Helaas verloopt de socialisatie met de andere katten

heel moeizaam omdat moeder erg waaks is en geen andere

katten op de kittenkamer duld en wanneer ze zelf beneden is

doet haar zus Ayasha erg lelijk tegen haar waarop ze weer snel

naar boven verdwijnt.

Gelukkig begint Clo iets toeschietelijker te worden en Zuma

is totaal geen probleem, als ze elkaar tegen komen

wordt er even "geneust" en daarna gaat ieder weer z'n  eigen weg.

Is wel jammer maar het zal heus wel goed komen alleen

duurt het wat langer zo.

 

 

Vandaag weer een paar leuke foto's kunnen maken,

ze staan inmiddels in het kitten fotoalbum.

 
 

22 juni

 

Als eerste heeft het sorrel meisje een naam gekregen, op haar

stamboom komt te staan: Bonita Chi-hoota-wei.

De betekenis is mooi meisje en ze doet haar naam eer aan.

Van een goede vriendin kregen we een prachtig kraamcadeau

n.l een mooi zachtgeel vetbed.

Is heerlijk warm en zacht en zo dik dat de kleintjes er

helemaal in weg duiken.

Was het vorige week groen wat de klok sloeg,

de komende wordt dus de gele week en de eerste resultaten staan

alweer in het fotoalbum.

Ze beginnen nu zo leuk te worden dat ik wel kan blijven

fotograferen !

 
 

25 juni

 

De laatste dagen beginnen de gewichtjes meer uiteen

te lopen en het opvallende is dat de katers steeds meer

aankomen dan Bonita het sorrel poesje.

Ze willen nu constant de kooi uit en aan de wandel

en daar willen wij best aan tegemoet komen door ze de

ruimte te geven van een eigen kamer maar dan moeten ze wel

eerst op vast voedsel en dat vertikken ze dus ten ene male.

Elke dag is het een grote smeerboel om wat vleessmurrie

in de bekkies te krijgen maar ze vinden het drie keer niks.

Nou ja misschien wil ik wel te veel, te snel en tenslotte gaat

er nog niets boven moeder's melkbar.

Bovendien is Angel nog heel erg zorgzaam voor d'r baby's

en vindt al snel dat ze te lang buiten de kooi vertoeven.

 

Elke dag zien we weer een stukje vooruitgang in hun ontwikkeling,

zo beginnen ze nu 'n beetje te spelen en ook zichzelf te poetsen.

Blijft schattig om dat alles waar te nemen en ik kan er dan

ook uren naar kijken.

 

Volgens de statistieken is het de laatste weken topdrukte

op de website en eigenlijk lijkt het me zo leuk om eens te weten

wie dat nu allemaal zijn, dus onbekende bezoekers

laat gerust eens een berichtje achter in het gastenboek en

vertel wat je er van vindt.

 
 

28 juni

 

Slecht geslapen afgelopen nacht....

Ook al eten de kittens nog geen vast voer had ik toch het plan

opgevat om ze morgen overdag naar het kinderdagverblijf

( mijn werkkamer) te brengen want ze zijn er gewoon aan toe

om vrij rond te kunnen rennen en spelen.

Angel was me echter een slag voor....

Om drie uur werden we wakker van haar luide kreten

en nerveuze gedrag, oh jee wat was er nu toch loos ?

 

Met een duf slaperig hoofd zag ik bij het vage licht van het nachtlampje

een kitten vrolijk door de slaapkamer heen wandelen !

Hoe kon dat nou?

Na een paar dikke knuffels  het kitten terug gezet in de

de nacht kist/kooi in de veronderstelling

dat het ontsnapt was en moeder onze hulp had in geroepen.

 

Eenmaal onder het warme dekbed bedachten we dat het toch

een vreemde zaak was want hoe moest die kleine nou in godsnaam

uit de kist met die hoge gladde wanden zijn geklommen en

het kooi gedeelte is dicht aan de bovenkant ?

Maar ja morgen weer een dag hoor...

 

Een half uur later en net weer in slaap hoor ik een gesmoord

geluid en ja hoor daar stond Angel met een kitten in d'r bek

klaar om het op bed te dumpen.

 

Nou dat was dus wel duidelijk; niks ontsnapping, moeder

slaapt de halve nacht gezellig bij ons op bed en gunt haar

kroost ook deze luxe.

 

Omdat Angel nu had aangegeven de kleintjes meer ruimte te willen

geven, overdag de kooi open gezet en de ukkies laten genieten van

hun vrijheid zonder dat moeder meteen in de stress schiet

en ze terug sleept naar hun warme holletje.

Zo zie je maar weer wij mensen willen alles volgens schema

regelen maar de dieren zelf geven wel aan wanneer

het tijd is voor een volgende fase.

 

Zus Aysha blijft nog steeds blazen tegen Angeni maar omdat

die daar stocijns op reageert druipt ze uiteindelijk toch af.

Misschien duurt het allemaal iets langer

maar uiteindelijk is het denk toch de natuur/ instinct

wat bepaald hoe, wat en wanneer.

Wij kunnen ze een beetje een bepaalde kant op sturen door kansen

te creren maar ze moeten het wel zelf doen.

 

Uitgebreide fotoserie van het B nestje zie : "Gallery kittens" in het menu

 
 

Terug naar mei

Door naar juli