Mei 2006

 

We hebben een heftige tijd achter de rug met de katten.

We kregen de indruk dat CloŽ chagrijnig werd van de poezenpil en toen d'r dochters

met acht maanden al krols werden reageerde ze ronduit agressief.

Ze kon ze niet luchten of zien en zelfs haar grote vriend Zuma de kastraat kater

moest het ontgelden want die vond de jonge meiden ineens

ook veel interessanter en had even geen aandacht voor haar.

Ondanks dat wij haar extra aandacht en privileges gaven bleef mevrouw BOOS

naar de andere katten maar tegen ons was ze poeslief.

Radeloos werden we er van want constant 'n hok vol met herrie en

stress bij mens en dier is beslist niet leuk.

Het was eigenlijk niet de bedoeling maar we zagen ons toch genoodzaakt om

dan maar de "jonkies" op de pil te zetten.

Inderdaad werd het toen wat rustiger, wel nog blazen maar gelukkig konden

ze met z'n viertjes weer in een kamer vertoeven zonder gevecht.

 

Kort daarop hebben we CloŽ van de pil gehaald want we willen haar volgende maand

 toch nog 'n keer laten dekken tenslotte is het een lieve meid

(als de hormonen niet opspelen) die super lieve en mooie kittens op de

wereld heeft gezet. Nou dat hebben we geweten !

 

Ze werd al snel krols en het lijkt alsof het nooit meer over gaat.

 

10 dagen al ligt ze rollend over de vloeren te dweilen, springt in de meest

verleidelijke posities zodra Zuma in de buurt is en is hij even uit

haar blikveld word hij luidkeels geroepen.

Ze zijn weer dikke vrienden. De eerste dagen zag hij z'n kans waar om haar

 te dekken maar inmiddels is zijn belangstelling tanende.

Ik hoop maar dat het niet al te lang meer gaat duren want dit alles kost haar

vreselijk veel energie en ze eet daarbij nog eens slecht

en verliest gewicht en het was altijd al z'n mager grietje.

 

We hebben inmiddels een leuke jonge kater gevonden die bij de volgende

 krolsheid z'n charmes op haar los mag laten. Ben benieuwd!

 

even bijkomen van alle emoties

 

13 mei

 

Gelukkig liet CloŽ het bij tien dagen krolsheid.

Inmiddels is ze weer rustig en eet weer normaal, wel zoekt

ze nog steeds contact met Zuma.

Al een paar weken lekker zomers weertje en de katten  

 zijn meer buiten dan binnen.

Ze hebben het reuze druk met achter alles wat vliegt aan te rennen, en

 springen vaak  een meter de lucht in om een vlindertje te vangen.

 Soms laten ze mij ook mee delen in de feestvreugde en

brengen dan een prooi mee naar binnen.

Zo kreeg ik al slakken voor m'n voeten geworpen

en ook een grote dikke vette gifgroene rups.

Tijdens de middag uren houden ze siŽsta om zodra het donker

wordt weer op jacht te gaan. En krijg ze dan maar weer eens naar binnen

als het bedtijd is. Rammelen met brokken trappen ze allang niet meer in.

We hebben maar 'n klein tuintje maar ze duiken razendsnel onder

struikjes of zoeken donkere plekjes op. Als ik op ze afloop schieten ze weg

 en ik voel me soms net een cowboy die het vee op drijft.

Yiah !

Dit spelletje kan soms lang duren en ik hoop dan maar dat de buren

 niet stiekem achter de slaapkamer gordijnen staan te gniffelen.

Is een belachelijk gezicht.

Waar is de tijd dat we gezellig iedere avond

met de katten languit op de bank lagen, zucht...

 
 

15 mei

 

We hebben voor de kids 'n nieuw speeltje in de schuur opgehangen.

De meiden vinden het prachtig maar helaas past grote Zuma er niet in.

 

     
 

 

 

 

18 mei

 

Het leven van een fokpoes gaat niet altijd over rozen.

Als voorbereiding op de komende dekking moest CloŽ getest worden op

 aids en leukemie waarvan de uitslag gelukkig negatief bleek.

Meteen ook de anti A titer laten bepalen.

Bloed afnemen bij een Somali is niet altijd even simpel.

 

Komt er 'n vreemde meneer met een brommende tondeuse op je af

die je nek kaal scheert en een paar maal moet prikken in je

halsslagader, nou blijf daar maar eens rustig onder.

 

Om haar deze martelgang te besparen kreeg ze een roesje met gevolg

dat ze nu als een dronken droppie rond scharrelt.

Meteen ook de gelegenheid aan gegrepen om de nageltjes te knippen

 want die waren als scheermesjes. Tijdens de algehele check-up bleek

dat er 'n tandje los en scheef in d'r bekkie stond dus daar is ze nu ook van verlost.

 

Kortom ; ze is er klaar voor. Nu nog krols worden.

 

Wil je een gezond ras fokken is testen noodzakelijk maar ik moet

bekennen dat ik me op zulke momenten een beetje schuldig voel en denk

"mens waar ben je mee bezig, wat doe je dat beest aan".

 

Ze is nu best wel zielig en is toch een dag van slag.

Gelukkig nog dat ze deze keer minder testen hoeft te

ondergaan want de knietjes ( Patella luxatie) zijn vorig jaar

al na gekeken door een specialist en de PK-Def test

hoeft maar eens in 'n kattenleven gedaan te worden.

Enige tijd geleden zijn d'r ogen al gecontroleerd (PRA) en goed

gekeurd door weer een andere specialist en zo sjouw je toch

 heel wat af met een dier voor er Łberhaupt maar gedekt kan worden.

 

zo komt dat strijkwerk natuurlijk nooit af

CloŽ (geschoren nekje) met beide dochters

 
 

24 mei

 

Grote teleurstelling. De uitslag van CloŽ's anti A titer is giga hoog.

Helaas is er weinig onderzoek gedaan en materie te vinden over het

effect wat een hoge score voor invloed heeft op de zwangerschap.

De theorie is dat een B poes die gedekt wordt door 'n

A kater antistoffen aanmaakt tegen deze bloedgroep.

In beginsel is dat laag (1:16  en zou verdubbelen na elke zwangerschap.

CloŽ heeft nu na ťťn zwangerschap 128 !

Hoger kan niet, theorie aan flarden dus.

Is de grote vraag hoe hoog was het bij haar eerste nest.

Destijds wisten we nog niet dat onderzoek naar anti stoffen mogelijk was.

 

Er wordt gewaarschuwd dat de kans op spontane abortus groter wordt

naarmate de titer hoger is. Maar bewijs is nergens aantoonbaar.

Zij heeft echter een probleemloze zwangerschap gehad.

Hebben we gewoon mazzel gehad of zat ze toen zo laag ?

We zullen het nooit weten maar het doet ons nu wel

twijfelen of het verantwoord is om haar te laten dekken.

 

We zullen binnenkort haar dochters laten testen op bloedgroep en hopen

natuurlijk stilletjes dat zij A hebben, tenslotte heeft paps dat

ook en mocht het ook B zijn zoals mams dan maar hopen

op in ieder geval een lage anti - A titer In het ergste geval zijn we snel uitgefokt.

 

Eigenlijk maar raar want bij het lezen van bovenstaande zou je haast

 denken dat je het over een ziekte heb en niets is minder waar.

Kerngezond zijn ze het enige makke is een bij Somali weinig

voorkomende bloedgroep, niets meer en niets minder.

 

 

30 mei

 

CloŽ's dochters bloed af laten nemen.

Omdat de vervangende dierenarts aardig bedreven is in deze kunst

en onze meiden zich zo voorbeeldig gedroegen was het mogelijk

te prikken zonder narcose en ja zelfs zonder te scheren...........

Dus niks geen kale nekjes deze keer. Petje af voor arts en assistente

 maar natuurlijk ook voor Ayasha en Angeni

die het toch allemaal maar gelaten over zich heen lieten komen.

 

 

 
 

Terug naar april

Door naar juni