Dagboek september 2010

 

15 september

 

Het is schandalig lang geleden dat ik in het dagboek schreef, zeker voor de mensen die meeleven met het verloop van de zwangerschap van Angel.

Jullie moeten me maar vergeven. De reden is dat mijn vader ernstig ziek werd en ik zoveel mogelijk tijd samen met hem en de rest van de familie door wilde brengen. Het waren moeilijke weken en helaas mag hij het niet meer meemaken dat de kittens geboren worden.

Ik moet me door deze emotionele tijden heen worstelen.

 

De katten zijn ook aandacht te kort gekomen en de zwangerschap is een beetje langs me heen gegaan. Nog maar twee weekjes te gaan en dan hopen we op nieuw leven op vier pootjes. Ik heb het gevoel dat Angel deze zwangerschap minder relaxt ervaart dan de vorige, maar dat kan een wisselwerking zijn van mijn eigen gemoedsrust.

Ze lijkt ook minder zwaar, dus ik ga er maar van uit dat het misschien een wat kleiner nestje kan worden. Maar ja, als het maar gezond is.

 

18 september

 

Ik had steeds het gevoel dat Angel niet veel kittens droeg en ik voelde in ieder geval n bobbeltje, maar deze week had dat duidelijk aanwezig moeten zijn en moeten bewegen. De laatste dagen voel ik echter niets meer. Ik begin me nu grote zorgen te maken, de hele zwangerschap verloopt gewoon anders. In het begin kwam ze goed aan maar sinds de laatste week is er maar 40 gram bijgekomen. Dit had best een paar ons mogen zijn! Ze eet nog steeds de oren van m'n hoofd, is lief en aanhankelijk, tepels zijn opgezet en ze is duidelijk op zoek naar een nestelplek met als favoriet de linnenkast.

We zijn er geen voorstander van echo's laten maken tijdens de zwangerschap alleen om te weten hoeveel kittens erin zitten. Het betekend toch extra stress voor de aanstaande moeder. Maar onder de gegeven omstandigheden is het wel op zijn plaats. Het gehele beeld staat me niet aan dus maandag naar de dierenarts.

 

22 september

 

We hebben goed - en iets minder goed nieuws. Gisteren naar de radioloog geweest voor 'n echo.

Angel vond het eng maar gedroeg zich voorbeeldig. Buikje scheren was niet leuk maar ze liet het wel zonder mopperen toe. Ze lag zelfs met grote ogen gefascineerd naar het beeldscherm te kijken en er was duidelijk reactie op haar snuitje te zien toen ze de hartslag hoorde van een kitten.

Jaaaa, inderdaad er is leven.....Maar de reden dat ik geen bulten op een rijtje zag liggen en geen bubbelende beweging voelde, is dat ze slechts n kitten draagt. Ik heb steeds geroepen "als er in ieder geval maar n gezond kitten in zit" .

Daar ben ik dus al zeer dankbaar voor maar ik zou liegen als ik niet zou toegeven dat het toch wel een beetje een teleurstelling is.

Het minder goede nieuws is, dat juist omdat het er maar een is, dit katje flink heeft kunnen profiteren van al het extra eten wat Angel tot zich heeft genomen met gevolg dat het flink uit de kluiten is gewassen. We moeten er nu ernstig rekening mee gaan houden dat het een keizersnede kan gaan worden.

Vanaf dinsdag moet alles standby zijn. Ze is weliswaar pas donderdag uitgerekend maar bij haar eerste nestje kwam het ook twee drie dagen eerder dan mijn berekening. Dit kan liggen aan mijn berekening maar ook aan het moment van dekking die soms niet helemaal betrouwbaar is.

De zenuwen gieren door m'n keel als ik er aan denk.

 

29 september

 

Alles is nog steeds rustig!

We hebben besloten dat we Angel eerst de kans willen geven haar baby op eigen kracht op de wereld te brengen en niet te kiezen voor een keizersnede op voorhand op de uitgerekende datum, want dat is te onzeker. Misschien valt het allemaal mee en gaat het wel vanzelf!

Als ondersteuning zijn we begonnen met toedienen van het homeopathische middel Caulophyllum 200, wat een eventuele zware bevalling zou moeten vergemakkelijken.

Morgen/overmorgen is de uitgerekende datum maar vooralsnog geniet ze (woensdag 12.00 uur) van het herfstachtige zonnetje in de tuin.

 

 

Wij zijn er klaar voor. Alle voorbereidingen zijn getroffen; dierenarts is stanby, de noodtas en draagmand staan klaar, de verwarming staat aan en de ramen gaan dicht 's nachts zodat de slaapkamer niet te veel afkoelt. Henk is in de gelukkige omstandigheden dat hij vrije dagen op kan nemen dus ik sta er ook niet alleen voor.

En dat is maar goed ook want ik kamp momenteel zelf met een gescheurde kuitspier en dat is niet alleen bijzonder pijnlijk maar beperkt me sterk in doen en laten. Op de knien zitten voor een werpkist is bijna niet te doen. Maar ik ben al lang blij dat ik thuis kan zijn want het leek er even op dat ik opgenomen moest worden in het ziekenhuis en dat had nu echt niet gekund met een katten bevalling CQ keizersnede in het vooruitzicht.

 

Iedereen duimen dat het allemaal goed mag gaan!

 

 
 
 

Terug naar dagboek augustus

Door naar oktober 2010