Foto /dagboek

Hoe het allemaal begon ( 2002-2005)

 

Zo lang ik me kan herinneren waren katten belangrijk in

m'n leven maar in juni 2002 was het pas echt goed raak en werd

ons gezin besmet met het Somali virus.

Op een katten show viel ik als een blok voor de uiterlijke verschijning

en daarna heb ik de bibliotheek geplunderd

(internet hadden we nog niet) om alles te leren over het karakter.

Na heel veel omzwervingen en telefoontjes kwamen we in Zeeland

terecht bij een kleine cattery waar op 29 juni een nestje was geboren.

We mochten kiezen uit drie van de vier en gingen na

verschillende bezoeken  uiteindelijk naar huis met de

grootste kater uit het nest, zijn naam werd:

Great Montezuma van Bibiaan.

 

Roepnaam Zuma werd al snel grote Zuma en later zelfs een beetje

oneerbiedig maar liefdevol "dikke Zuma."

 

 

 

 

Zuma samen met zusje Gipsy

 

Al snel voelde hij zich helemaal thuis en werd onze grootste vriend.

Helaas kreeg hij nooit aansluiting bij de twee huis, tuin en keukenkatten,

 ze hadden geen behoefte aan zo'n drukte schopper en gingen hun eigen gangetje.

Zuma vermaakte zich wel met ons maar we vonden het toch sneu om te zien

 hoe z'n toenaderingspogingen steeds op niets uit liepen.

 

 
 

 
 

 

In de winter 2002/2003 kregen we een flink

pak sneeuw en Zuma bleek het schitterend te vinden.

Hij bleef hele dagen in de tuin spelen en ving z'n eerste prooi.

 

 
 

 

Lente 2003 gingen we op verzoek van z'n fokker 'n keertje mee naar een

 kattenshow waar hij uitmuntend 1 behaalde en werd genomineerd voor Best in show.

 

Hadden we eerst niet zo'n hoge pet op van al dat gedoe nu begonnen

we het warempel nog leuk te vinden. Sterker nog het zou later

uitgroeien tot een verslaving, maar dat wisten we toen nog niet !

 

Op dezelfde show werden we benaderd door een fokker

met de vraag of hij misschien een dekking mocht doen.

We hadden hem aangeschaft met het idee van een mooi en speciaal huisdier en al

een afspraak bij de dierenarts gemaakt om hem te laten "helpen".

 

Vanaf dat moment kwamen we in een andere wereld terecht;

die van fokken, showen en nieuwe vrienden.

We hoorden van het gebrek aan dekkaters en besloten dat we wel wat voor

het ras wilden doen en het idee van nakomelingen leek ons ook wel erg leuk.

Er kwam een vriendinnetje op bezoek en samen hadden ze een

paar gezellige dagen maar het was hartverscheurend om te zien

hoe erg hij haar miste, dagen heeft hij lopen zoeken en trok zich  met

 z'n nagels in de glaslatten omhoog met z'n kop voor het raam van de deur

waardoor ze was vertrokken. Dit hele gedrag stemde

ons wel tot nadenken maar eerst gebeurde er nog het een en ander.

 

 

Zuma begon te sproeien en belandde alsnog bij de dierenarts

om ietsjes lichter weer terug te komen.

Kort daarop zag hij kans om te ontsnappen en bezorgde me een

slapeloze nacht.

 

Lees hier Zuma's nachtelijke avontuur

 

Zijn kindjes werden geboren.

Tot ons grote verdriet overleden kort achter elkaar de

HTK katten onder heel vervelende omstandigheden.

En alsof het nog niet genoeg was werd Zuma van het een op het

andere moment letterlijk en figuurlijk spuugziek.

 

Altijd al een rare eter want welke kat is nu gek op rauwe bonen/aardappelen,

 champignons maar ook op elastiek en plastic? Hij bleef stug door eten

 van z'n brokken en vlees om het steevast na 1Ż uur weer uit te kotsen.

Toen er na een dag geen verandering was en ik besefte dat hij ook niets meer produceerde

op de bak kregen we het vage vermoeden dat er misschien wel iets heel vreemds

op z'n zelfverzonnen menu had gestaan. De dierenarts ging af

op onze waarnemingen en besloot  direct te opereren.

Wat bleek: Zuma is gek op muizen.......

 

plastic muizen wel te verstaan !

 

In z'n dunne darm werd het vlijmscherpe karkas van een speelgoed muis gevonden !

We beseffen terdege dat we door het oog van de naald zijn gekropen en er wordt hier

 dus alleen nog onder toezicht met muizen geapporteerd want dat kan hij als de beste.

 

 
 

Somali's zorgen voor leven in de brouwerij dat was inmiddels

wel duidelijk geworden, ze kruipen onder je huid en voor

je het weet ben je zwaar ge´nfecteerd.

 
 

Hoe het verder ging