Uitgebreide fotoserie van het A nestje zie : "Gallery kittens" in het menu

 

6 november 2005

week 13 van de kittens

 

Nog 1 week dan gaan we katertje weg brengen naar z'n nieuwe

verzorgers en sluiten wij de kitten periode af.

Wat is het allemaal snel gegaan en wat zijn ze al groot geworden.

Gisteren hebben ze de laatste enting gekregen en zijn gechipt.

Ze hielden zich alle drie kranig en gaven geen kik, we zijn dus apetrots

op ons drietal of eigenlijk vijftal want CloŽ en Zuma waren ook mee

voor hun jaarlijkse enting en we stalen wel de show met vijf Somalis.

De Oh's en Aah's waren niet van de lucht.

Op het platteland zijn niet veel raskatten te vinden en iedereen

 kent wel de Pers, Siamees of de zo genaamde "whiskas kat" maar 'n

Somali "nooit van gehoord, nooit eerder gezien.

zo bijzonder" en zo is het maar net.

 

 
 

7 november

 

Het is nu aftellen geblazen.

Voor ons gaat het veel te snel maar voor het nieuwe personeel

van Azuma kan het waarschijnlijk niet snel genoeg gaan.

Verschillende mensen zijn al langs geweest om hem voor de

 laatste keer te knuffelen en het is echt hartverwarmend

hoe anderen hebben mee geleefd met dit nest.

Ze zitten nu in 'n fase dat ze er 'n beetje "rommelig" uit zien,

de ticking begint door te komen en ze hebben lange piekharen

 maar ik heb me laten vertellen dat dat zo hoort.

 

week 13 / 14

 

13 november

 

Afgelopen week stond in het teken van het vertrek van

 ons dierbare lieve manneke. Elke dag samen met hem was 'n feest.

 

We hadden nog zoveel gewild.....

Nog meer knuffels, nog meer foto's. Nog zo vrťťťeselijk veel meer tijd samen.

Maar aan alle goede dingen komt 'n eind. Drie maanden hebben

we hem te leen gehad en van hem mogen genieten

 en met weemoed kan ik terug denken aan vooral de eerste weken,

want wat was het spannend en oh zo bijzonder.

Als beginnend fokker zaten we vol angsten en onzekerheden maar

 de kleintjes deden het goed en wij kregen steeds meer zelfvertrouwen.

Gisteren hebben we ons flessekind weggebracht,

Inmiddels 'n uit de kluiten gewassen jong van maar liefst

1700 gram met grote poten en pluimen op z'n oren.

Hij gedroeg zich voorbeeldig maar halverwege kreeg hij

last van wagenziekte en moest overgeven. Arme ventje.

 

We hebben een goed tehuis voor hem gevonden bij lieve mensen

en we hebben er alle vertrouwen in dat het wel snor zit maar

het valt niet mee om je eerste kattenkind los te laten.

Gelukkig leven we in het digitale tijdperk en hebben ze beloofd ons

op de hoogte te houden van zijn wel en wee en foto's te sturen.

Lang leven de E-Mail en digitale camera.

Vanmorgen was het eerste verslag al binnen compleet

met foto's (zie hieronder)

   

   
 

 

Wij wensen Ed & Ilona heel veel geluk en plezier met Azuma en laat die foto's

 maar komen dan kunnen we allemaal mee genieten van deze kroelkip.

 

 

15 november

 

Sinds het kleine ventje is verhuist gebeuren er vreemde dingen binnen de groep.

De kittens probeerden regelmatig bij Grote Zuma te kruipen maar werden

 altijd weggemept. Toen CloŽ als kleintje van nog geen kilo hier binnen

kwam was Zuma stapelgek met haar dus we hebben nooit begrepen  waarom

 hij met haar nestje niets te maken wilde hebben. Kleine kater is de deur uit en zie:

 

nu kan het ineens wel !

 

De meiden worden helemaal afgelebberd en kruipen dicht tegen hem

aan en hij vindt het prima. Heb je 't ooit zo zout gegeten?

We beseffen nu dat Azuma wel de gangmaker was, samen met Ayasha

 maakten ze het huis onveilig en Angeni keek meestal langs de zijlijn mee.

CloŽ wist niet wat ze er mee aan moest en liet het aan ons over om

opvoedkundige maatregelen te nemen en Zuma zocht schichtig z'n heil in de schuur.

Zoveel ondernemingsdrift en en energie was waarschijnlijk te veel

 voor die grote lobbes. Misschien was het ook 'n bedreiging

 voor z'n positie zo'n jonge drukke en  oh zo charmante gozer

die precies wist hoe alle aandacht naar zich toe te trekken.

En zo valt alles ineens op z'n plaats.

Zuma is weer helemaal happy als pasja van z'n harem met drie dames,

 CloŽ kan nu beter het overzicht houden en wij.....

 

Tja... het is wel minder druk misschien maar ineens ook 'n stuk

 saaier zonder die kleine drukteschopper alias kroelkip.

Want al onze katten zijn ieder op hun eigen manier

leuk, lief, aanhankelijk, ondeugend maar Azuma...

Is werkelijk de grootste vrijdoos van het westelijk halfrond.

 

Als ons eerste kattenkind en met z'n lieve karakter zal hij altijd

'n plekje in ons hart houden en met blijdschap aan hem denken.

Bovendien hij is de wereld niet uit en kunnen we hem

opzoeken wanneer we willen. Mooi toch.

 

We gaan nu aan 'n nieuwe fase beginnen met vier Somalis

en nu zijn de dames in de meerderheid Ha,ha..

 
 

19 november

 

Weinig tijd gehad om leuke foto's te maken afgelopen week.

Onderstaande twee zijn er overgebleven.
   

Ayasha speelt voor kangaroo baby

grote Zuma & kleine Ayasha

 

Morgen gaan we met de twee kleine meisjes voor het eerst naar kattenshow

 in Wassenaar wat lekker dicht bij is.We zijn reuze benieuwd hoe

ze dit gaan ervaren en natuurlijk  nieuwsgierig naar wat de

keurmeester er van zal vinden. Best wel spannend.

 

De website is inmiddels iets aangepast.

De kitten foto pagina's worden niet langer meer bijgewerkt

maar natuurlijk gaan we wel door met foto's maken

van al onze katten en de mooiste (grootste) zullen van af nu te

vinden zijn in het algemene fotoalbum onder de knop Gallery

 

Omdat de nieuwe mensen van kleine Azuma beloofd hebben contact

te houden met ons hebben we 'n eigen pagina voor het ventje

aangemaakt zodat we allemaal ook zijn ontwikkeling

kunnen blijven volgen. Klik hier voorAzuma's eigen pagina.

Lijkt me heel leuk om te kunnen zien hoe broer en

 z'n twee zusje ieder apart zich gaan ontwikkelen:

Hebben ze dezelfde apestreken? Gaan ze op elkaar lijken?

 
 

21 november

 

Het is al tijden geleden dat Zuma mee is geweest

naar een show en we wisten dat hij het

niet leuk vond - is ook de reden dat hij niet meer mee hoeft -

lijkt het erop dat hij er een soort trauma

aan over heeft gehouden.

Toen ik zaterdag alle kasten open trok en spullen ging verzamelen

 als voorbereiding liep hij in sluiphouding door het huis,

 klaar om ergens onder te duiken. 's Avonds waren wij gereed maar hij was

nergens meer te bekennen, kwam zelfs niet meer te voorschijn om te eten !!!!

Hij hield zich muisstil en zat lekker donker en goed

verborgen......

 

onder de sprei op het logeerbed.

 

Viel helemaal niet op hoor ! Arme jongen.

We hebben hem in de waan gelaten en CloŽ's

kindjes ontvoert naar Wassenaar.

 

Was 'n leuke show met veel publieke belangstelling

waardoor de dag heel snel voorbij ging.

De meiden gedroegen zich voorbeeldig en waren relext en nieuwsgierig.

Angeni kreeg U1 en 'n mooi keurrapport en Ayasha ook U1

maar werd ook nog eens Best in Show. Ze deed dan ook heel erg

 der best om de keurmeester te paaien met kopjes en kusjes.

Zo aandoenlijk wie zou daar niet voor smelten. Zo heel anders dan haar moeder,

 die zich op de keurtafel altijd tot vuurspuwend draakje ontpopte.

 

Op deze dag was ze het kleinste katje, dat verschil viel wel heel erg op toen

ik voor de laatste keurronde werd omringt door wel heel grote meiden

zoals 'n paar Noorse boskaten en 'n heilige birmaan van 'n maand of vijf zes

 en daar sta je dan met 'n ukkie van 14 weken. Prachtig.

 

Op het podium werd ze aangekondigd als ieni mini van de show,

Ayasha Chi-hoota-wei. We zijn niet trots op onze meiden, nee hůůr !

Eigen fok en eerste nestje, kon niet beter.

 

 

De foto's van de show zijn te vinden in de Foto gallery

 

27 november

 

Gelukkig hebben de meiden geen nadelige

gevolgen van de show gehad.

Uurtje slapen en ze waren weer volop in de running.

We waren bang bij terugkomst een gestresste CloŽ

aan te treffen maar dat viel reuze mee.

 

Met het oog op de komende feestdagen

proberen we de woonkamer weer in oude stijl te herstellen,

d.w.z. de overgordijnen uit de knoop en de lange vitrage weer terug.

Tot nu toe gaat het redelijk, zo nu en dan spelen ze verstoppertje achter

de lange lappen dus wij lopen de hele dag op boze toon "nee" te roepen

 en proberen ze dan af te leiden want ze zullen het toch moeten leren.

Voorheen gingen we ook in de weer met de plantenspuit maar dit hebben

 de katten snel weten te saboteren door het hardplastic ding

van het aanrecht te kieperen waarop hij in tweŽn brak.

 

Grote broer Azuma heeft in het zuiden van het land voor het eerst

sneeuw onder z'n kattenvoetjes gevoeld. Wij in het westen

hebben het moeten doen met hevige regen en zuidwester storm.
   

   

 

30 november

 

Kom er nu pas achter dat we naar show zijn gegaan

met 'n chocolate en terug zijn gekomen met 'n sorrel !!!

 

Tijdens het keuren was het duidelijk dat de keurmeester

twijfelde tussen die twee kleuren en schreef in het rapport:

 mooie warme kleur maar volgens mij sorrel.

Later zijn er nog diverse kenners en keurmeesters wezen kijken

en we hebben haar vergeleken met een sorrel abessijn

en toen was het verschil goed te zien en was iedereen het

er over eens; volgende keer gewoon inschrijven als choc.

Maar inmiddels waren de keurrapporten al klaar.

 

We liepen met ons hoofd in de wolken vanwege de BIS verkiezing

en hebben alleen het rapport aan de achterkant gelezen

en nooit meer goed naar de voorkant met de gegevens van de kat gekeken.

Alles klopt; naam, geboortedatum, stamboom maar wel kleur : Sorrel

De stamboom zegt toch echt chocolate en zo hebben we haar ook ingeschreven.

 

Wel grappig en wij zien de lol er ook wel van in en hadden eigenlijk

ook wel verwacht dat er twijfels zouden komen

over de kleur dus zijn we niet echt verbaast.

Is ook niet zo erg want op deze leeftijd kunnen ze

toch nog niet meedoen voor titels.

 

We waren niet van plan om twee x in de zelfde klasse te showen maar

hebben nu een mooi excuus en omdat de meiden er geen

probleem mee schijnen te hebben gaan we het nog een

keer proberen maar dan als Chocolate.

11 december Oudenbosch.
   
   
   

Terug naar oktober

Door naar december