Uitgebreide fotoserie van het A nestje zie : "Gallery kittens" in het menu

 

1 september 2005

vervolg week drie van de kittens

 

Sinds twee dagen probeer ik de kittens 'n beetje bij te voeren met

pap maar dat is nog niet zo eenvoudig en loopt uit op een grote knoeiboel.

De kater is het wel gewend maar de dames willen geen vreemde

 voorwerpen in hun bekjes en houden de kaken stijf op elkaar.

 

Ze beginnen nu echt leuk te worden.

Als ze opgepakt worden draaien ze zich om, buikjes bloot

en vinden het heerlijk als je ze daar dan kriebelt.

De meiden volgen nu ook het voorbeeld van de kater en

 kruipen uit de kist als ze "buiten" willen spelen.

Cloë vindt het allemaal best en gaat er rustig bij liggen en

 slaat zo nu en dan zachtjes 'n corrigerende poot uit.

 

 
 

4 september

week vier van de kittens

 

Vandaag zijn ze al weer drie weken oud. De laatste dagen

 zien we de kleintjes ongeveer met het uur veranderen.

Ze krijgen nu AD door hun pap wat 'n soort astronauten voeding

 is op basis van vlees, boordevol vitamientjes.

Ze vinden erg lekker en krijgen door dat

zelf likken veel leuker is dan het gedoe met voedings spuitjes.

 

 

 

Een paar keer per dag mogen ze buiten de kittenren rondscharrelen

en dan blijkt dat ze al behoorlijk snel vooruit komen op hun

nog wiebelende kromme pootjes.

Natuurlijk moet er dan ook gespeeld en geknuffeld worden,

waar ze helemaal voor gaan liggen.

 

   
 

6 september

 

Ook de onvermengde AD verwerkten ze goed dus gisteren een kruimeltje

 rauwe tartaar geprobeerd en vandaag iets meer fijngemalen vers lamshart.

Nou dat was echt smullen, ze aten m'n vingers er bijna bij op.

De meisjes kunnen al goed van een schoteltje likken maar die grote knul  is 'n

beetje lomp. We moeten hem nodig eens wat tafelmanieren bij gaan brengen. 

Vanmorgen stapte hij pardoes door de klodder AD heen, lekker pletten.

 

Alles zat onder de vlees smurrie, zelfs tot achter z'n oren.

 Hij begrijpt nog niet helemaal dat hij zelf wat moeite moet doen

 voor z'n hapjes en wil het liefst alles in vloeibare vorm en lekker veel.

Gewoon fles aan't bekkie en lurken maar.

 

Ze beginnen zichzelf 'n beetje te poetsen en elkaar te bijten en nu

er vlees op het menu staat hebben we de kittenren ook voorzien van

sanitaire faciliteiten. Maar hoe leg je ze het gebruik er van nou eens uit.

 

Hun ontwikkeling gaat nu zo snel dat ze aan een grotere woning toe

 zijn en binnenkort moeten gaan verhuizen naar 'n ander appartement.

Ze staan regelmatig bij de ingang van de ren te dringen en miepen en

wildkleur poes is deze keer de gene die acrobatische toeren uit haalt.

 

 
 

8 september

 

Regelmatig klinken er flinke gillen op vanuit de kooi.

Het lijkt er op dat ze bezig zijn de rangorde te bepalen.

 De kater voelt zich stoer genoeg om beide dames op hun strepen

te wijzen maar die laten hem in de waan om vervolgens de

gang van zaken verder samen uit te vechten. Als de zaakjes

zijn geregeld kruipt het spul tegen elkaar aan en vallen ze voldaan in slaap.

Ik probeer al dagen leuke foto's te maken van de kater maar buiten  de kooi

is hij alleen maar druk op onderzoek uit met als resultaat bewogen foto's.

 

 maar deze is voor Edwin & Ilona op Aruba

de dames in actie

 
 

11 september

week vijf van de kittens

 

Vier weken oud en in plaats van 'n verhuizing gaan de kids

 tegenwoordig naar het kinderdagverblijf of wel onze werkkamer.

Het is een prima tussenoplossing en iedereen vermaakt zich kostelijk.

 

Zo hebben ze overdag alle ruimte en 's avonds als we gaan slapen

 halen we ze op en gaan ze weer terug in de ren op onze slaapkamer.

Dat is vertrouwd voor Cloë en beter voor hun veiligheid.

 

We zien steeds meer de verschillen in karakter maar ook in smaak,

 een wil rauwe tartaar de ander heeft liever vers lamshart.

Met blikvoer zelfde laken 'n pak en er staan

dan ook al drie verschillende merken in de kast.

 

Katertje heeft ons aardig in de luren gelegd. Sinds hij vlees krijgt

 voorgeschoteld is hij ineens 'n fanatieke klant geworden

 aan de melkbar van z'n moeder !!

 
 

betrapt !

 

Maar eerlijk is eerlijk, hij heeft z'n tafelmanieren al aardig bij geschaafd

  en weet als geen ander de sanitaire voorzieningen te waarderen.

Ik vind het zo knap; je zet 'n bakje met strooisel neer en van af het

 eerste moment snappen ze wat de bedoeling is.

 

De snuitjes gaan ineens op kleine vosjes lijken.

De oren worden groter en katertje heeft een van de zeven

 schoonheden n.l. pluimpjes op z'n oren.

Van chocky hebben we heel even gedacht dat ze misschien

wel sorrel zou kunnen zijn maar de laatste dagen lijkt

 ze toch overduidelijk naar chocolade kleur te gaan.

Maar een ding hebben ze gemeen:

Het zijn alle drie enorme kroelkippies.

 

In het deurgat van hun kamertje staat een schot tot kniehoogte

 zodat wij en de grote katten er overheen kunnen stappen

 maar de kleintjes er (nog) niet uit kunnen, zo blijft

er toch een open contact met de geluiden in huis.

 Als ze maar horen dat er iemand de trap op komt,

 stormen ze luid piepend naar de ingang en kijken

 drie paar oogjes verwachtingsvol omhoog.

Zo schattig.

Daarna volgt de slag om de eerste aandacht

en dat gaat er soms fel aan toe.

 
 

13 september

 

Ik ben m'n leven niet zeker meer hier aan de computer en word

 belaagd door 'n stel bloeddorstige monsters.

Een hangt er aan m'n tenen een ander klimt via m'n rug

 omhoog en ik ben net in m'n neus en oor gebeten.

Van de een op de andere dag zijn het slopers geworden.

Ik denk dat het tijd is om de plantenspuit op te snorren.

   

 
 

                  vosjes in een holletje

 

Henk is 'n paar dagen voor z'n werk in het buitenland,

die weet vast niet wat hem overkomt als hij morgen thuis komt.

 

 

17 september

 

Morgen is het kleine grut vijf weken oud.

Ik begrijp nu wat de ervaren fokkers bedoelden met

 dat je het "hebben van 'n nestje niet moet onderschatten".

Ze bezorgen je handen vol werk; elke dag 't kamertje zuigen en dweilen,

 poepdozen verschonen, dekentjes wassen, slepen met hapjes en drankjes enz.

Foto's maken, de website bij houden en de tijd die over blijft lig ik

languit op de grond in verwondering maar ook met bewondering

naar ze te kijken. Kortom; ik kom tijd te kort.

 

 

19 september

week zes van de kittens

Ik overweeg om een rol prikkeldraad aan te schaffen.

Ze zijn n.l. niet meer te houden. De kittenkooi -met kist-

klimmen/springen ze uit en het schot voor hun dagverblijf hebben

we ook al moeten verhogen, zodat wij nu bijna ons nek breken.

Als je binnenkomt springen ze als vlooien tegen je benen op.

En het gekke is we vinden het allemaal nog prachtig ook.

 

 

Van te voren hadden we al gezegd: Als er 'n leuk poesje bij zit

mag het hier blijven. Nu wil het geval dat er wel twee leukertjes

bij zitten, was dus heel moeilijk kiezen.

We zijn gevallen voor het mooie kopje van het wildkleurtje en het

ondeugende doch lief karakter. Ze gaat nu door het leven als:

Angeni Chi-hoota-wei.

Dit betekend in het indiaans "spirit", de engelse versie is Angel.

De roepnaam zijn we nog aan het uittesten,

want wat ligt het best op de tong: Angel, Angie of Geni ?

 

Maaaaar.....

Chocky is niet alleen bijzonder van kleur maar is toevallig ook de

meest aanhankelijke, rustigste, onschuldigste van het hele stel.

Zo'n beestje wat het liefst lekker bij je op schoot kruipt

 en je met grote ogen verwachtingsvol aan ligt te kijken en dan smelt je.

Dus....

Denken we er heel voorzichtig aan om haar

ook 'n plaatsje in ons gezin te geven.

De komende tijd gaan we ons beraden of dit verstandig is.

 

 

22 september

 

Katertje heeft inmiddels kennis gemaakt met z'n nieuwe personeel

en ik heb er wel 'n goed gevoel over.

Half November gaat hij verhuizen maar tot die tijd mogen wij nog

even genieten van z'n charmante persoonlijkheid.

Zijn moeder is al 'n paar dagen heftig krols en heeft

even meer aandacht voor Zuma dan voor haar kids.

Op zich geen ramp want ze eten nu volledig

zelfstandig en gaan steeds meer hun eigen gang.

 

 

24 september

 

Wij hadden zelf al bedacht dat het tijd werd om de kleintjes

 langzaam aan naar beneden te halen dus gisteren de woonkamer

 aangepast: De lange vitrage weg (wat is dat kaal zeg.)

Alle prullaria in 'n doos enz. Dus wij zaten 's avonds op de bank in 'n

gestripte woonkamer toen we 'n grote brul hoorden van

 CloŽ die 'n kitten aan onze voeten neerlegde !

 

Blijkbaar kon ze geen dag langer meer

wachten en zo was ze ons toch weer 'n slag voor.

Het arme wurm is klapboem over het schot heen getrokken,

de trap af gesjouwd al slingerend in moeders bek.

Het beestje was er tien minuten helemaal beduust

van maar begon daarna al snel alles te verkennen.

 

Het opvallende bij deze acties is dat ze altijd de choc uitkiest.

 Is dat omdat ze de kleinste is, het moederskindje, of juist de minst geliefde?

 

   

Angeni

 

     kater in actie

 
 

liefdesbetuiging van grote broer

 

Ze wandelen door de woonkamer alsof ze het al jaren doen,

 geen angst voor het onbekende gewoon lekker spelen met elkaar

 en ieder heeft al z'n favoriete plekje gevonden.

Dit alles onder het toeziende oog van CloŽ en Zuma.

 Vooral Zuma houd alles scherp in de gaten en lijkt het nu toch wel

leuk te gaan vinden. Al dat getuttel met babys vond hij maar niks

maar nu gaat het er wat wilder aan toe en doet hij ook

voorzichtig 'n duit in het zakje.

Het is 'n prachtig gezicht zoals ze parmantig rondstappen,

hoog op de poten en eigenwijze staartjes recht overeind.

 

 

29 september

week zeven van de kittens

 

Ik loop zo nu en dan 'n beetje achter met het dagboek.

Komt waarschijnlijk doordat er nu heel veel tijd gaat zitten

 in het spelen, observeren en fotograferen van de kittens.

Zie Gallery kittens

Allemaal heel leuk maar het gewone werk gaat onderhand ook door.

 

Ik wil ook niets missen van ze want de tijd vliegt voorbij

 en voor je het weet gaan de kids de deur uit.

Tot nu toe regisseerde CloŽ de gang van zaken. Zij liet merken

wanneer het tijd was om van boven naar beneden te

verhuizen met het hele spul en vice versa.

Wij tjokten er dan met de kleintjes en de kattenbak met houtkorrels

achteraan en niet te vergeten de voerbakjes want Zuma

ziet elke kans waar om in de onbewaakte momenten de restjes

weg te snaaien en hij is dan ook ondanks onze

waakzaamheid zeker 'n kilootje aangekomen, want slim dat ie is !

 

Maar kleintjes worden groot en opstandig en maken nu zelf wel de dienst uit.

Ze laten zich nergens meer door tegenhouden. Vanmorgen kwam

ik de choc tegen beneden in de gang, ik wist toch wel zeker dat

ik haar boven op de kattenkamer achter het schot van

70 cm had achter gelaten. Trap lopen heeft dus voor het kleine

opdondertje geen enkel geheim meer maar ook haar zusje is 'n natuur

 talent en volgde al ras. Chocky zoals we haar steeds noemen

 heeft inmiddels haar officiele naam gekregen:

Ayasha Chi-hoota-wei.

Dit is indiaans voor kleintje en toepasselijker kan het bijna niet want ze is dan

 wel de meest speelse, beweegelijkste van het stel maar ook 'n

beetje ondermaats met haar 600 gram. Grote broer doet 780 gram.

 

 
 

Terug naar augustus 

Door naar oktober